Stavraetos
Τετάρτη, Δεκέμβριος 23, 2009
Ο Αγιος Βασίλης δάκρυσε..
‘’…Κάθε χρόνο ὁ Ἅγιος Βασίλης τὶς παραμονὲς τῆς Πρωτοχρονιᾶς γυρίζει ἀπὸ χώρα σὲ χώρα κι ἀπὸ χωριὸ σὲ χωριό, καὶ χτυπᾶ τὶς πόρτες γιὰ νὰ δεῖ ποιὸς θὰ τὸν δεχτεῖ μὲ καθαρὴ καρδιά.
Μία χρονιὰ λοιπόν, πῆρε τὸ ραβδί του καὶ τράβηξε. Ἤτανε σὰν καλόγερος ἀσκητής, ντυμένος μὲ κάτι μπαλωμένα παλιοράσα, μὲ χοντροπάπουτσα στὰ ποδάρια του καὶ μ᾿ ἕνα ταγάρι περασμένο στὸν ὦμο του. Γὶ αὐτὸ τὸν παίρνανε γιὰ διακονιάρη καὶ δὲν τ᾿ ἀνοίγανε τὴν πόρτα. Ὁ Ἅγιος Βασίλης ἔφευγε λυπημένος, γιατὶ ἔβλεπε τὴν ἀπονιὰ τῶν ἀνθρώπων καὶ συλλογιζότανε τοὺς φτωχοὺς ποὺ διακονεύουνε, ἐπειδὴς ἔχουνε ἀνάγκη, μ᾿ ὅλο ποὺ αὐτὸς ὁ ἴδιος δὲν εἶχε ἀνάγκη ἀπὸ κανέναν, κι οὔτε πεινοῦσε, οὔτε κρύωνε.
Ἀπ᾿ ὅλα τὰ χωριὰ πρόκρινε τὰ πιὸ φτωχά, καὶ τράβηξε κατὰ κεῖ, ἀνάμεσα στὰ ξερὰ βουνὰ ποὺ βρισκόντανε κάτι καλύβια.
Περπατοῦσε νύχτα κι ὁ χιονιᾶς βογκοῦσε, ἡ πλάση ἤτανε πολὺ ἄγρια. Ψυχὴ ζωντανὴ δὲν ἀκουγότανε, ἐξὸν ἀπὸ κανένα τσακάλι ποὺ γάβγιζε.
Ἀφοῦ περπάτηξε κάμποσο, βρέθηκε σ᾿ ἕνα ἀπάγκιο ποὺ ἔκοβε ὁ ἀγέρας ἀπό ῾να μικρὸ βουνό, κι εἶδε ἕνα μαντρὶ κολλημένο στὰ βράχια.
Ὁ Ἅγιος σίμωσε στὸ καλύβι τοῦ τσομπάνου καὶ χτύπησε τὴν πόρτα μὲ τὸ ραβδί του καὶ φώναξε:
«Ἐλεῆστε με, χριστιανοί, γιὰ τὶς ψυχὲς τῶν ἀποθαμένων σας! Κι ὁ Χριστὸς μᾶς διακόνεψε σὰν ἦρθε σὲ τοῦτον τὸν κόσμο!».
Ἡ πόρτα ἄνοιξε καὶ βγῆκε ἕνας τσομπάνης, παλικάρι ὡς εἰκοσιπέντε χρονῶ, μὲ μαῦρα γένια· καὶ δίχως νὰ δεῖ καλὰ καλὰ ποιὸς χτυποῦσε τὴν πόρτα, εἶπε στὸ γέροντα:
«Πέρασε μέσα στ᾿ ἀρχοντικό μας νὰ ζεσταθεῖς! Καλὴ μέρα καὶ καλὴ χρονιά!».
Αὐτὸς ὁ τσομπάνης ἤτανε ὁ Γιάννης ὁ Μπάικας, ποὺ τὸν λέγανε Γιάννη Βλογημένον, ἄνθρωπος ἀθῶος σὰν τὰ πρόβατα ποὺ βόσκαγε, ἀγράμματος ὁλότελα.
Μέσα στὴν καλύβα ἔφεγγε μὲ λιγοστὸ φῶς ἕνα λυχνάρι. Ὁ Γιάννης, σὰν εἶδε στὸ φῶς πὼς ὁ μουσαφίρης ἤτανε γέροντας καλόγερος, πῆρε τὸ χέρι του καὶ τ᾿ ἀνασπάστηκε καὶ τό ῾βαλε ἀπάνω στὸ κεφάλι του. Ὕστερα φώναξε καὶ τὴ γυναίκα του, ὡς εἴκοσι χρονῶ κοπελούδα, ποὺ κουνοῦσε τὸ μωρό τους μέσα στὴν κούνια. Κι ἐκείνη πῆγε ταπεινὰ καὶ φίλησε τὸ χέρι τοῦ γέροντα, κι εἶπε:
«Κόπιασε, παπποῦ, νὰ ξεκουραστεῖς».
Ὁ Ἅγιος Βασίλης στάθηκε στὴν πόρτα καὶ βλόγησε τὸ καλύβι κι εἶπε:
«Βλογημένοι νά ῾σαστε, τέκνα μου, κι ὅλο τὸ σπιτικό σας!!».
Ὁ Γιάννης ἔβαλε ξύλα στὸ τζάκι καὶ ξελόχισε(4) ἡ φωτιά. Ὁ Ἅγιος ἀπίθωσε σὲ μία γωνιὰ τὸ ταγάρι του, ὕστερα ἔβγαλε τὸ μπαλωμένο τὸ ράσο του κι ἀπόμεινε μὲ τὸ ζωστικό του. Τὸν βάλανε κι ἔκατσε κοντὰ στὴ φωτιά, κι ἡ γυναίκα τοῦ ῾βαλε καὶ μία μαξιλάρα ν᾿ ἀκουμπήσει.
Ὁ Ἅγιος Βασίλης γύρισε κι εἶδε γύρω του καὶ ξανάπε μέσα στὸ στόμα του:
«Βλογημένο νά ῾ναι τοῦτο τὸ καλύβι!».
Ὁ Γιάννης μπαινόβγαινε, γιὰ νὰ φέρει τό ῾να καὶ τ᾿ ἄλλο. Ἡ γυναίκα του μαγείρευε. Ὁ Γιάννης ξανάριξε ξύλα στὴ φωτιά.
Μονομιᾶς φεγγοβόλησε τὸ καλύβι μὲ μίαν ἀλλιώτικη λάμψη καὶ ἐφάνηκε σὰν παλάτι. Τὰ δοκάρια σὰν νά ῾τανε μαλαμοκαπνισμένα, κι οἱ πυτιὲς(5) ποὺ ἤτανε κρεμασμένες σὰν νὰ γινήκανε χρυσὰ καντήλια, καὶ τὰ τυροβόλια κι οἱ καρδάρες καὶ τ᾿ ἄλλα τὰ σύνεργα ποὺ τυροκομοῦσε ὁ Γιάννης, λὲς κι ἤτανε διαμαντοκολλημένα. Καὶ τὰ ξύλα ποὺ καιγόντανε στὴ φωτιὰ εὐωδιάζανε σὰν μοσκολίβανο καὶ δὲν τρίζανε, ὅπως τρίζανε τὰ ξύλα τῆς φωτιᾶς, παρὰ ψέλνανε σὰν τοὺς ἀγγέλους πού ῾ναι στὸν Παράδεισο.
Ὁ Γιάννης ἤτανε καλὸς ἄνθρωπος, ὅπως τὸν ἔφτιαξε ὁ Θεός.
Φτωχὸς ἤτανε, εἶχε λιγοστὰ πρόβατα, μὰ πλούσια καρδιά: «Τῇ πτωχείᾳ τὰ πλούσια!». Ἤτανε αὐτὸς καλός, μὰ εἶχε καὶ καλὴ γυναίκα. Κι ὅποιος τύχαινε νὰ χτυπήσει τὴν πόρτα τους, ἔτρωγε κι ἔπινε καὶ κοιμότανε. Κι ἂν ἤτανε καὶ πικραμένος, ἔβρισκε παρηγοριά. Γὶ αὐτὸ κι ὁ Ἅγιος Βασίλης κόνεψε στὸ καλύβι τους, ξημερώνοντας Πρωτοχρονιά, παραμονὴ τῆς χάρης του, κι ἔδωσε τὴν εὐλογία του.
Κείνη τὴ νύχτα τὸν περιμένανε ὅλες οἱ πολιτεῖες καὶ τὰ χωριὰ τῆς οἰκουμένης, ἀρχόντοι, δεσποτάδες κι ἐπίσημοι ἀνθρώποι, πλὴν ἐκεῖνος δὲν πῆγε σὲ κανέναν τέτοιον ἄνθρωπο, παρὰ πῆγε στὸ μαντρὶ τοῦ Γιάννη τοῦ Βλογημένου.
Καθίσανε στὸ τραπέζι καὶ φάγανε, ὁ Ἅγιος Βασίλειος ὁ Μέγας, ὁ Γιάννης ὁ Βλογημένος, ἡ γυναίκα του κι ὁ μπάρμπα - Μάρκος ὁ Βουβός, ποὺ τὸν εἶχε συμμαζέψει ὁ Γιάννης καὶ τὸν βοηθοῦσε.
Σὰν τελείωσε τὴν εὐχὴ κι ἑτοιμαζόντανε νὰ πλαγιάσουνε, τοῦ λέγει ὁ Γιάννης :
«Ἐσύ, γέροντα, ποῦ ξέρεις τὰ γράμματα, πές μας σὲ ποιὰ παλάτια ἄραγες πῆγε ἀπόψε ὁ Ἅη-Βασίλης; Οἱ ἀρχόντοι κι οἱ βασιλιάδες τί ἁμαρτίες μπορεῖ νά ῾χουνε; Ἐμεῖς οἱ φτωχοὶ εἴμαστεν ἁμαρτωλοὶ καὶ κακορίζικοι, ἐπειδὴς ἡ φτώχεια μᾶς κάνει νὰ κολαζόμαστε!».
Ὁ Ἅγιος Βασίλης δάκρυσε…
Μία χρονιὰ λοιπόν, πῆρε τὸ ραβδί του καὶ τράβηξε. Ἤτανε σὰν καλόγερος ἀσκητής, ντυμένος μὲ κάτι μπαλωμένα παλιοράσα, μὲ χοντροπάπουτσα στὰ ποδάρια του καὶ μ᾿ ἕνα ταγάρι περασμένο στὸν ὦμο του. Γὶ αὐτὸ τὸν παίρνανε γιὰ διακονιάρη καὶ δὲν τ᾿ ἀνοίγανε τὴν πόρτα. Ὁ Ἅγιος Βασίλης ἔφευγε λυπημένος, γιατὶ ἔβλεπε τὴν ἀπονιὰ τῶν ἀνθρώπων καὶ συλλογιζότανε τοὺς φτωχοὺς ποὺ διακονεύουνε, ἐπειδὴς ἔχουνε ἀνάγκη, μ᾿ ὅλο ποὺ αὐτὸς ὁ ἴδιος δὲν εἶχε ἀνάγκη ἀπὸ κανέναν, κι οὔτε πεινοῦσε, οὔτε κρύωνε.
Ἀπ᾿ ὅλα τὰ χωριὰ πρόκρινε τὰ πιὸ φτωχά, καὶ τράβηξε κατὰ κεῖ, ἀνάμεσα στὰ ξερὰ βουνὰ ποὺ βρισκόντανε κάτι καλύβια.
Περπατοῦσε νύχτα κι ὁ χιονιᾶς βογκοῦσε, ἡ πλάση ἤτανε πολὺ ἄγρια. Ψυχὴ ζωντανὴ δὲν ἀκουγότανε, ἐξὸν ἀπὸ κανένα τσακάλι ποὺ γάβγιζε.
Ἀφοῦ περπάτηξε κάμποσο, βρέθηκε σ᾿ ἕνα ἀπάγκιο ποὺ ἔκοβε ὁ ἀγέρας ἀπό ῾να μικρὸ βουνό, κι εἶδε ἕνα μαντρὶ κολλημένο στὰ βράχια.
Ὁ Ἅγιος σίμωσε στὸ καλύβι τοῦ τσομπάνου καὶ χτύπησε τὴν πόρτα μὲ τὸ ραβδί του καὶ φώναξε:
«Ἐλεῆστε με, χριστιανοί, γιὰ τὶς ψυχὲς τῶν ἀποθαμένων σας! Κι ὁ Χριστὸς μᾶς διακόνεψε σὰν ἦρθε σὲ τοῦτον τὸν κόσμο!».
Ἡ πόρτα ἄνοιξε καὶ βγῆκε ἕνας τσομπάνης, παλικάρι ὡς εἰκοσιπέντε χρονῶ, μὲ μαῦρα γένια· καὶ δίχως νὰ δεῖ καλὰ καλὰ ποιὸς χτυποῦσε τὴν πόρτα, εἶπε στὸ γέροντα:
«Πέρασε μέσα στ᾿ ἀρχοντικό μας νὰ ζεσταθεῖς! Καλὴ μέρα καὶ καλὴ χρονιά!».
Αὐτὸς ὁ τσομπάνης ἤτανε ὁ Γιάννης ὁ Μπάικας, ποὺ τὸν λέγανε Γιάννη Βλογημένον, ἄνθρωπος ἀθῶος σὰν τὰ πρόβατα ποὺ βόσκαγε, ἀγράμματος ὁλότελα.
Μέσα στὴν καλύβα ἔφεγγε μὲ λιγοστὸ φῶς ἕνα λυχνάρι. Ὁ Γιάννης, σὰν εἶδε στὸ φῶς πὼς ὁ μουσαφίρης ἤτανε γέροντας καλόγερος, πῆρε τὸ χέρι του καὶ τ᾿ ἀνασπάστηκε καὶ τό ῾βαλε ἀπάνω στὸ κεφάλι του. Ὕστερα φώναξε καὶ τὴ γυναίκα του, ὡς εἴκοσι χρονῶ κοπελούδα, ποὺ κουνοῦσε τὸ μωρό τους μέσα στὴν κούνια. Κι ἐκείνη πῆγε ταπεινὰ καὶ φίλησε τὸ χέρι τοῦ γέροντα, κι εἶπε:
«Κόπιασε, παπποῦ, νὰ ξεκουραστεῖς».
Ὁ Ἅγιος Βασίλης στάθηκε στὴν πόρτα καὶ βλόγησε τὸ καλύβι κι εἶπε:
«Βλογημένοι νά ῾σαστε, τέκνα μου, κι ὅλο τὸ σπιτικό σας!!».
Ὁ Γιάννης ἔβαλε ξύλα στὸ τζάκι καὶ ξελόχισε(4) ἡ φωτιά. Ὁ Ἅγιος ἀπίθωσε σὲ μία γωνιὰ τὸ ταγάρι του, ὕστερα ἔβγαλε τὸ μπαλωμένο τὸ ράσο του κι ἀπόμεινε μὲ τὸ ζωστικό του. Τὸν βάλανε κι ἔκατσε κοντὰ στὴ φωτιά, κι ἡ γυναίκα τοῦ ῾βαλε καὶ μία μαξιλάρα ν᾿ ἀκουμπήσει.
Ὁ Ἅγιος Βασίλης γύρισε κι εἶδε γύρω του καὶ ξανάπε μέσα στὸ στόμα του:
«Βλογημένο νά ῾ναι τοῦτο τὸ καλύβι!».
Ὁ Γιάννης μπαινόβγαινε, γιὰ νὰ φέρει τό ῾να καὶ τ᾿ ἄλλο. Ἡ γυναίκα του μαγείρευε. Ὁ Γιάννης ξανάριξε ξύλα στὴ φωτιά.
Μονομιᾶς φεγγοβόλησε τὸ καλύβι μὲ μίαν ἀλλιώτικη λάμψη καὶ ἐφάνηκε σὰν παλάτι. Τὰ δοκάρια σὰν νά ῾τανε μαλαμοκαπνισμένα, κι οἱ πυτιὲς(5) ποὺ ἤτανε κρεμασμένες σὰν νὰ γινήκανε χρυσὰ καντήλια, καὶ τὰ τυροβόλια κι οἱ καρδάρες καὶ τ᾿ ἄλλα τὰ σύνεργα ποὺ τυροκομοῦσε ὁ Γιάννης, λὲς κι ἤτανε διαμαντοκολλημένα. Καὶ τὰ ξύλα ποὺ καιγόντανε στὴ φωτιὰ εὐωδιάζανε σὰν μοσκολίβανο καὶ δὲν τρίζανε, ὅπως τρίζανε τὰ ξύλα τῆς φωτιᾶς, παρὰ ψέλνανε σὰν τοὺς ἀγγέλους πού ῾ναι στὸν Παράδεισο.
Ὁ Γιάννης ἤτανε καλὸς ἄνθρωπος, ὅπως τὸν ἔφτιαξε ὁ Θεός.
Φτωχὸς ἤτανε, εἶχε λιγοστὰ πρόβατα, μὰ πλούσια καρδιά: «Τῇ πτωχείᾳ τὰ πλούσια!». Ἤτανε αὐτὸς καλός, μὰ εἶχε καὶ καλὴ γυναίκα. Κι ὅποιος τύχαινε νὰ χτυπήσει τὴν πόρτα τους, ἔτρωγε κι ἔπινε καὶ κοιμότανε. Κι ἂν ἤτανε καὶ πικραμένος, ἔβρισκε παρηγοριά. Γὶ αὐτὸ κι ὁ Ἅγιος Βασίλης κόνεψε στὸ καλύβι τους, ξημερώνοντας Πρωτοχρονιά, παραμονὴ τῆς χάρης του, κι ἔδωσε τὴν εὐλογία του.
Κείνη τὴ νύχτα τὸν περιμένανε ὅλες οἱ πολιτεῖες καὶ τὰ χωριὰ τῆς οἰκουμένης, ἀρχόντοι, δεσποτάδες κι ἐπίσημοι ἀνθρώποι, πλὴν ἐκεῖνος δὲν πῆγε σὲ κανέναν τέτοιον ἄνθρωπο, παρὰ πῆγε στὸ μαντρὶ τοῦ Γιάννη τοῦ Βλογημένου.
Καθίσανε στὸ τραπέζι καὶ φάγανε, ὁ Ἅγιος Βασίλειος ὁ Μέγας, ὁ Γιάννης ὁ Βλογημένος, ἡ γυναίκα του κι ὁ μπάρμπα - Μάρκος ὁ Βουβός, ποὺ τὸν εἶχε συμμαζέψει ὁ Γιάννης καὶ τὸν βοηθοῦσε.
Σὰν τελείωσε τὴν εὐχὴ κι ἑτοιμαζόντανε νὰ πλαγιάσουνε, τοῦ λέγει ὁ Γιάννης :
«Ἐσύ, γέροντα, ποῦ ξέρεις τὰ γράμματα, πές μας σὲ ποιὰ παλάτια ἄραγες πῆγε ἀπόψε ὁ Ἅη-Βασίλης; Οἱ ἀρχόντοι κι οἱ βασιλιάδες τί ἁμαρτίες μπορεῖ νά ῾χουνε; Ἐμεῖς οἱ φτωχοὶ εἴμαστεν ἁμαρτωλοὶ καὶ κακορίζικοι, ἐπειδὴς ἡ φτώχεια μᾶς κάνει νὰ κολαζόμαστε!».
Ὁ Ἅγιος Βασίλης δάκρυσε…
Φώτης Κόντογλου Το βλογημένο μαντρί
Για την αντιγραφή και τις ευχές
Νικήτας Κανάκης
Πρόεδρος ΓτΚ
Ετικέτες Φώτης Κόντογλου
Τετάρτη, Δεκέμβριος 02, 2009
ΘΕΜΑ!!! Οικιακοί βοηθοί κινητικά πλήρως εξαρτημένων ατόμων
Σαν συνέχεια της ανάρτησής μου στις 27 Νοεμβρίου ΟΙ ΚΑΛΟΙ ΜΟΥ ΦΙΛΟΙ με αφορμή το ατυχές γεγονός που συνέβη στην Κατερίνα το καλοκαίρι, παραθέτω την συγκροτημένη και πλήρη σκέψεων και προβληματισμών απαντητική επιστολή της ίδιας της παθούσας προς τον κοινό μας φίλο Νίκο Βουλγαρόπουλο. διαχειριστή του πορταλ www.dısabled.gr.
Προχθές προώθησα το γεγονός και σε γνωστό δημοσιογράφο πρωινής ραδιοφωνικής ζώνης και ο οποίος είχε μαζί μου τηλεφωνική επικοινωνία όπου του εξέθεσα και τις δικές μου απόψεις. Δεν ξέρω τί θα γίνει τελικά και αν μπορεί να γίνει, ή ως που μπορεί να πάει το θέμα αυτό που καίει πολλούς εξαρτώμενους συμπολιτες μας, αλλά κάποια στιγμή αν θέλουμε να έχουμε κράτος πρόνοιας θα πρέπει να σταματήσουμε να την εννούμε και να σταματούμε ΜΟΝΟΝ στην παροχή επιδομάτων. Χρειάζονται υποδομές εξειδικευμένης υποστήριξης, από τους οικιακούς βοηθούς, μέχρις τα μέσα μαζικής μεταφοράς, τις παροχές αναλώσιμων βοηθημάτων ΔΩΡΕΑΝ και χωρίς να σου βγάζουν την ψυχή στη γραφειοκρατία,κλπ. κλπ Κάποια στιγμή πρέπει να ξεκινήσουμε επι τέλους, αν θέλουμε να λεγόμαστε πολιτισμένη χώρα!!
Τα εμποδιζόμενα άτομα είναι εκεί ΕΔΩ ανάμεσά μας (ίσως και πάνω του 10% του πληθυσμού=
, διψάνε να προσφέρουν ΑΠΡΟΣΚΟΠΤΑ στην κοινωνία,
ΔΩΣΤΕ ΤΟΥΣ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ!!!!
Δίνω όμως τον λόγο στην Κατερίνα μέσω της επιστολής της.
Προχθές προώθησα το γεγονός και σε γνωστό δημοσιογράφο πρωινής ραδιοφωνικής ζώνης και ο οποίος είχε μαζί μου τηλεφωνική επικοινωνία όπου του εξέθεσα και τις δικές μου απόψεις. Δεν ξέρω τί θα γίνει τελικά και αν μπορεί να γίνει, ή ως που μπορεί να πάει το θέμα αυτό που καίει πολλούς εξαρτώμενους συμπολιτες μας, αλλά κάποια στιγμή αν θέλουμε να έχουμε κράτος πρόνοιας θα πρέπει να σταματήσουμε να την εννούμε και να σταματούμε ΜΟΝΟΝ στην παροχή επιδομάτων. Χρειάζονται υποδομές εξειδικευμένης υποστήριξης, από τους οικιακούς βοηθούς, μέχρις τα μέσα μαζικής μεταφοράς, τις παροχές αναλώσιμων βοηθημάτων ΔΩΡΕΑΝ και χωρίς να σου βγάζουν την ψυχή στη γραφειοκρατία,κλπ. κλπ Κάποια στιγμή πρέπει να ξεκινήσουμε επι τέλους, αν θέλουμε να λεγόμαστε πολιτισμένη χώρα!!
Τα εμποδιζόμενα άτομα είναι εκεί ΕΔΩ ανάμεσά μας (ίσως και πάνω του 10% του πληθυσμού=
, διψάνε να προσφέρουν ΑΠΡΟΣΚΟΠΤΑ στην κοινωνία,
ΔΩΣΤΕ ΤΟΥΣ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ!!!!
Δίνω όμως τον λόγο στην Κατερίνα μέσω της επιστολής της.
Θα ήθελα να σας επισημάνω ότι η αποστολέας είναι πολίτης με σοβαρή τετραπληγία πλήρως εξαρτώμενη. Παρόλα αυτά ζω μόνη μου και είμαι αναγκασμένη συχνά να αλλάζω βοηθούς φροντιστές. Το περασμένο καλοκαίρι είχα μια τραυματική εμπειρία όταν η αλλοδαπή βοηθός μου, με εγκατέλειψε αβοήθητη αφού έκλεψε κάποια πράγματα μεγάλης αξίας που υπήρχαν στο σπίτι μου.
Ένα θέμα που απασχολεί ένα μεγάλο ποσοστό του πληθυσμού μας και πολύ εύκολα θα μπορούσε ο καθένας να βρεθεί στη θέση αυτή. Είναι οι πολίτες με σοβαρή κινητική αναπηρία. Ο κάθε άνθρωπος που κυκλοφορεί στην πόλη μπορεί από ένα παραπάτημα ή ένα τροχαίο ατύχημα να βρεθεί πλήρως εξαρτημένος. Μετά τί γίνεται; Πώς επανεντάσσεται σε όποιο επάγγελμα κάνει; Πώς συνεχίζει να ζει, όταν χρειάζεται βοήθεια στα πάντα; Και δεν μιλάμε μόνο για την ιατρική αποκατάσταση, αλλά για μια κανονική ζωή ενεργού πολίτη-καταναλωτή-ψηφοφόρου-συντρόφου-γονιού. Γίνεται βάρος στην οικογένειά του;
Στην Ελλάδα το ρολό βοηθού, φροντιστή συνήθως αναλαμβάνουν αλλοδαποί, με μεγάλες πολιτισμικές αποκλίσεις από τις δικές μας, όπου πολλές φόρες δεν έχουν συναντήσει ποτέ ανθρώπους με αναπηρία. Όμως πόσο εύκολα οι μετανάστες μπορούν να αποδεχτούν ως εργοδότες τους ανθρώπους αυτούς; Οι άνθρωποι με αναπηρία, έχοντας σοβαρά προβλήματα, πόσο εύκολο είναι να επιβληθούν ως εργοδότες;
Κάποτε στην Ελλάδα δε θα πρέπει να μιλήσουμε για βοηθούς φροντιστές επαγγελματίες και όχι πια μονό για ανθρώπους χωρίς καμία γνώση; Έχοντας πλήρη σωματική εξάρτηση πόσο μπορείς να κρατήσεις τα όρια του εργοδότη και να μην εξαρτηθείς πλήρως συναισθηματικά και πρακτικά από τον οποιοδήποτε βοηθό;
Είναι γνωστό ότι οι μετανάστες λόγο των οικονομικών και κοινωνικών δυσκολιών που αντιμετωπίζουν εξαιτίας της απομάκρυνσης από τη χώρα τους, στην πλειοψηφία τους αντιμετωπίζουν προβλήματα κατάθλιψης , άγχους, στρες. Όλα αυτά οδηγούν σε παραβατικές συμπεριφορές και γενικά σε προσωπικότητες που χρειάζονται ψυχολογική στήριξη. Έτσι, πρέπει να συνεργαστούν και να συμβιώσουν δυο ομάδες πληθυσμών ιδιαίτερα ευάλωτες. Φανταστείτε πόσο δύσκολο είναι και πόσο στον αέρα βρίσκεται η ζωή, η επιβίωση, η αξιοπρέπεια του καθενός.
Όσο πιο γρήγορα συνειδητοποιήσουμε ότι ο οποιοσδήποτε από σας μπορεί να βρεθεί σε αυτήν τη θέση, θα μπορούσατε να διαθέσετε το χρόνο σας κάνοντας ρεπορτάζ και συνεντεύξεις σε επίπεδο πολιτικό και μια οργανωμένη πίεση ανεξαρτήτου πολίτικης τοποθέτησης. Είστε διαθέσιμοι να στηρίξετε μια τέτοια προσπάθεια; Mιας και μέχρι τώρα η προβολή μας από τα M.M.E δεν είναι ικανοποιητική ούτε σε ποιότητα ούτε σε χρόνο.
Μην ξεχνάτε ότι οι καταπιεσμένες μειονότητες κοινωνιολογικά έχουν δύναμη πίεσης. Όμως όλο το σύστημα προσπαθεί να τις αποδυναμώσει από τη δύναμη που έχουν σαν κοινωνική μειονότητα. Περιορίζουν στο ελάχιστο (ανάλογα με το βαθμό αναπηρίας) το ενδεχόμενο να συμμετέχουν σε κέντρα αποφάσεων. Βεβαία από το ’80 και μετά αναγνωριστήκαν ως πολιτική δύναμη. Λειτούργησαν ως σημείο αναφοράς στα προεκλογικά και μετεκλογικά κείμενα. Και αυτό γιατί κάποιοι είχαν ήδη οργανωθεί, για παράδειγμα οι τυφλοί, ανεξάρτητοι κινητικά και πιο αποδεκτοί, καθόσον δεν τους διακρίνει καμία δυσμορφία. Άρχισαν έτσι να λειτουργούν σαν πολιτικά υποκείμενα. Έχει να κάνει και το γεγονός ότι, με το να συμπερίλαβες στα κομματικά προγράμματα των κόσμο των αναπήρων, που στην πλειοψηφία ζουν ως εξαρτημένα άτομα, τριπλασιάζεις τις ψήφους σου αθροίζοντας αυτόματα και τα μελή των οικογενειών τους. Όποτε καταλήγουμε ότι συμφέρει η εξάρτηση γιατί φέρνει ψήφους, εκλογική πελατεία. Αν ήμουν ανεξάρτητος πολίτης, κάνεις απ’ την οικογένεια μου δε θα νοιαζόταν για τα προεκλογικά προγράμματα και τις κυβερνητικές πολιτικές.
Προτάσεις που θα μπορούσαν να ξεκινήσουν άμεσα για ανεξάρτητη διαβίωση:
- Εκπαίδευση των βοηθών-φροντιστών για σωστή αντιμετώπιση και συμπεριφορά
- Εκπαίδευση στα διάφορα βοηθήματα που χρησιμοποιούν οι άνθρωποι με αναπηρία
- Σεμινάρια ανά την Ελλάδα σε άνεργους πολίτες ώστε μετά την αποφοίτηση να μπορούν να εργαστούν ως βοηθοί με βάρδιες.
Κατερίνα Καστρινάκη
Νοέμβριος 2009
Η Κατερίνα Καστρινάκη είναι απόφοιτη Πολιτικών Επιστημών και Ψυχολογίας του Παντείου Πανεπιστημίου και τελειόφοιτη στη Νομική Σχολή Αθηνών. Αυτήν τη στιγμή εργάζεται στη Γενική Γραμματεία Νέας Γενιάς και είναι ιδρυτικό μέλος σε πολλούς φορείς όπως: Σύλλογος Παραπληγικών Ελλάδος, Very Special Art Hellas, Mobility International Hellas, Σύλλογος Αναπήρων Φοιτητών Ελλάδος.
Τηλ επικοινωνίας: 210 8314575, 697 6031 595, email: kastr.k@gmail.com
Ετικέτες disability, αναπηρία
Κυριακή, Νοέμβριος 29, 2009
Να το κάνω ή να μή το κάνω?
Με πρόλαβε ο Παπαδόπουλος Τετράδης της Κυριακάτικης Ελευθεροτυπίας που ήθελα αυτές τις μέρες εξ επαγγέλματος, να γράψω την άποψή μου και εγώ περί της περιβόητης νέας "θανατηφόρας" γρίππης,
Γράφει λοιπόν...
Μας έχει ζαλίσει η εγχώρια προπαγάνδα κάθε τρεις μέρες να μας ανακοινώνει κι από ένα θύμα της νέας γρίππης, από ομάδες πληθυσμού που έχουν πολλαπλά ή βαριά προβλήματα υγείας.
Αυτό που δεν μας λέει ο μηχανισμός προπαγάνδας, αλλά δεν το βλέπουμε και πουθενά να σκαλίζεται από τα δημοσιουπαλληλικής νοοτροπίας ΜΜΕ, είναι πόσοι άνθρωποι έχασαν την ζωή τους τις προηγούμενες χρονιές από τις απλές γρίππες.
Το κατανοούμε,Είναι πολλά τα λεφτά, που διακυβέυετο η ύπαρξή τους και τεράστια η δύναμη της υπόκλισης στα κελευσματα κάθε κεντρκής εξουσίας, είτε είναι μικρή είτε είναι μεγάλη.
Δεν υπάρχει επώνυμος ή ανώνυμος γιατρός που να μην έχει βεβαιώσει δημοσίως, ότι η νέα γρίππη είναι ηπιότερη της κοινής. Και δεν υπάρχει φαρμακοποιός ή γιατ΄ρος που να μην ξέει και να μη δηλώνει ότι κανένα φάρμακο ή εμβόλιο, δέν επιτρέπεται να πέφτει στην αγορά πριν περάσουν 10 χρόνια κλινικής εφαρμογής τους.
Γιά να μην παραθέσω τις απόψεις των αμερικανών και γάλλων γιατρών, που επιμένουν ότι ο εμβολιασμός αφαιρεί από το σύνολο του πληθυσμού την ανάπτυξη της φυσικής ανοσίας.
Το θέμα δεν είναι αν το εμβόλιο είναι ακίνδυνο ή επικίνδυνο. Είναι, με αυτά τα απλά δεδομένα που μόλις παρέθεσα, τί είναι αυτό που έχει επιβάλει με το στανιό τον εμβολιασμό τόσων εκατομμυρίων λευκών πειραματόζωων?
Είπαμε, δεν τρομοκρατηθήκατε με τον SARS, δεν τρομοκρατηθήκατε με τον άνθρακα, δεν τρομοκρατηθήκατε με την γρίππη των πτηνών, δεν τρομοκρατηθήκατε με τους τρομοκράτες, κάποια μέθοδος τρομοκράτησης πρέπει να σας τρομοκρατήσει.
Αν και συνήθως η υπ αριθμόν ένα αιτία για τα πράγματα είναι,,,, η βλακεία.
Εγώ από τη μεριά μου να σταθώ στο ζήτημα της φυσικής ανοσοποίησης σε ασθένειες ιογενούς μορφής ταχέιας μετάδοσης όπως η γρίππη. Η λοιμωξιολόγος κα Γιαμαρέλλου έχει κατεπανάληψη εμφανιστεί τις τελευτάιες μέρες και βέβαια προτρέπει ΜΟΝΟΝ συγκεκριμένα άτομα να εμβολιαστούν =Αιμοκαθαριζόμενοι, Ατομα που πασχουν απο έκπτωση οργάνων, ανοσοκατεσταλμένοι, μεταμοσχευθέντες κλπ. Κατα τα άλλα τόνισε και αυτή ότι μέχρι στιγμής και εφόσον ο ιος δεν έχει μεταλλαχθεί προς περισσότερο επιθετικό στέλεχος δεν συντρέχει λόγος, και ότι ένα υγιές άτομο τον αντιπαρέρχεται έυκολα.Εξάλλου συμφωνα με τις στατιστικές είναι σχεδόν σίγουρο ότι από τις αρχές του καλοκαιριού που η Ελλάδα ήρθε σε επαφή με τον ιο, ότι έχουν αυτοανοσοποιηθεί περίπου δύο εκατομμύρια κάτοικοι, ίσως σήμερα και λίγο περισσότεροι με ηπιότατα συμπτώματα που ούτε καν το αντιλήφθηκαν.
Σαν δουλειά στο φαρμακείο δεν παρατηρέιται καμμία έξαρση σε αντιπυρετικά μέχρι αυτή τη στιγμή. Ευκαιριακές λοιμώξεις ανώτερου αναπνευστικού που πάντα συμβάινουν αυτή την εποχή και που ο καλος καιρός καλά κρατεί.
Στον σχολικό πληθυσμό τις περισσότερες φορές τα τμήματα κλείνουν προληπτικά για λίγες μέρες και καλά κάνουν.
Αυτά και με επιφύλλαξη να επανέλθω
Ετικέτες Το εμβόλιο του H1N1
Παρασκευή, Νοέμβριος 27, 2009
Οι καλοί μου φίλοι (Μέρος πρώτο)-Κατερίνα Καστρινάκη
Αφορμή για αυτό που θα γράψω πάρακάτω ήταν ένα άρθρο του άλλου συναγωνιστή και φίλου Νίκου Βουλγαρόπουλου στο περιοδικό ΑΝΑΠΗΡΙΑ ΤΩΡΑ, για την άλλη παλιά φίλη την ΚΑΤΕΡΙΝΑ την ΚΑΣΤΡΙΝΑΚΗ.
Την Κατερίνα την πρωτογνώρισα αρχές της δεκαετίας του 80 τότε που οι ΑΜΕΑ φοιτητές μετρημένοι στα δάχτυλα και με μηδενικές υποδομές στα Πενεπιστήμια αλλά και θετικές νοοτροπίες βρεθήκαμε χωρίς να το ξέρουμε πρωτοπόροι στο εμβρυακό Φοιτητικό Κίνημα των Αναπήρων.
Η Κατερίνα αλλά και άλλοι, τους θυμάμαι πάντα και επικοινωνώ μαζί τους. Μας συνδέουν τόσα πολλά!!Ολοι τους παραμένουν αυθεντικοί όπως τότε και καθαροί!! Ο Γιώργος ο Μοίρας, ο Γιώργος ο Χρηστάκης, η Φιλαρέτη Παπαδοπούλου, ο Θανάσης Βίγλας (Πρόεδρος για χρόνια του Παν.Συλλόγου Παραπληγικών), η Φωτιάδου Ιλια (που δυστυχώς την έχω χάσει και νοσταλγήσει), άλλοι και ... η Κατερίνα.
Θυμάμαι τους γονείς της που μεγάλωσαν αυτό το κορίτσι με την βαριά τετραπληγική σπαστικότητα, σχεδόν απόλυτα εξαρτώμενη, τον αγώνα τους με τις ασκήσεις ορθοφωνίας και της ορθοστάτισης, ενώ παράλληλα από κοντά στο Πανεπιστήμιο να την περιμένουν να τελειώσει τα μαθήματά της για να την μεταφέρουν πίσω. Σπατάλημα αγόγγυστα περιουσία ΑΝΤΟΧΩΝ ΖΩΗΣ αλλά και ΑΤΕΛΕΙΩΤΗΣ ΥΠΟΜΟΝΗΣ. Αλλά και η Κατερίνα πουλί που πετούσε συνέχεια και τους παράσερνε μαζί της τους γονείς της και όλους εμάς γύρω της!! Προσωπικά της έβλεπα και έπαιρνα δύναμη απτη δύναμή της. Φωτεινός άνθρωπος η Κατερίνα.
Με το καλό τελειώσαμε τις σπουδές και ο καθένας τράβηξε το δρόμο του αλλά βαστώντας τις αναμνήσεις από την ωραία εκέινη δύσκολη και ρομαντική εποχή, αλλά και τις αραιές είναι αλήθεια επαφές με τα παιδιά.
Θα ήθελα να συνεχίσω και να γράψω τί έχει πετύχει σήμερα η Κατερίνα στη ζωή της και τί συνεχίζει να κάνει. Θα αφήσω όμως καλύτερα να περιγράψει ο Νίκος ο Βουλγαρόπουλος στο άρθρο του στο ΑΝΑΠΗΡΙΑ ΤΩΡΑ και για το γεγονός.
(Η νομοτέλεια της ζωής μας υπαγόρευσε ότι κάποια στιγνή οι γεναίοι και άξιοι γονέις της έφυγαν από τούτη τη ζωή, και η Κατερίνα σαν εξαρτώμενο άτομο απέκτησε την βοηθό της για την εξυπηρέτηση και τις μετακινήσεις της)
Ας δουμε όμως τι γράφει ο Νίκος και τις σκέψεις του στο τέλος οι οποίες μπορεί να ηχήσουν κάπως πικρές και παράξενες.
Την Κατερίνα την πρωτογνώρισα αρχές της δεκαετίας του 80 τότε που οι ΑΜΕΑ φοιτητές μετρημένοι στα δάχτυλα και με μηδενικές υποδομές στα Πενεπιστήμια αλλά και θετικές νοοτροπίες βρεθήκαμε χωρίς να το ξέρουμε πρωτοπόροι στο εμβρυακό Φοιτητικό Κίνημα των Αναπήρων.
Η Κατερίνα αλλά και άλλοι, τους θυμάμαι πάντα και επικοινωνώ μαζί τους. Μας συνδέουν τόσα πολλά!!Ολοι τους παραμένουν αυθεντικοί όπως τότε και καθαροί!! Ο Γιώργος ο Μοίρας, ο Γιώργος ο Χρηστάκης, η Φιλαρέτη Παπαδοπούλου, ο Θανάσης Βίγλας (Πρόεδρος για χρόνια του Παν.Συλλόγου Παραπληγικών), η Φωτιάδου Ιλια (που δυστυχώς την έχω χάσει και νοσταλγήσει), άλλοι και ... η Κατερίνα.
Θυμάμαι τους γονείς της που μεγάλωσαν αυτό το κορίτσι με την βαριά τετραπληγική σπαστικότητα, σχεδόν απόλυτα εξαρτώμενη, τον αγώνα τους με τις ασκήσεις ορθοφωνίας και της ορθοστάτισης, ενώ παράλληλα από κοντά στο Πανεπιστήμιο να την περιμένουν να τελειώσει τα μαθήματά της για να την μεταφέρουν πίσω. Σπατάλημα αγόγγυστα περιουσία ΑΝΤΟΧΩΝ ΖΩΗΣ αλλά και ΑΤΕΛΕΙΩΤΗΣ ΥΠΟΜΟΝΗΣ. Αλλά και η Κατερίνα πουλί που πετούσε συνέχεια και τους παράσερνε μαζί της τους γονείς της και όλους εμάς γύρω της!! Προσωπικά της έβλεπα και έπαιρνα δύναμη απτη δύναμή της. Φωτεινός άνθρωπος η Κατερίνα.
Με το καλό τελειώσαμε τις σπουδές και ο καθένας τράβηξε το δρόμο του αλλά βαστώντας τις αναμνήσεις από την ωραία εκέινη δύσκολη και ρομαντική εποχή, αλλά και τις αραιές είναι αλήθεια επαφές με τα παιδιά.
Θα ήθελα να συνεχίσω και να γράψω τί έχει πετύχει σήμερα η Κατερίνα στη ζωή της και τί συνεχίζει να κάνει. Θα αφήσω όμως καλύτερα να περιγράψει ο Νίκος ο Βουλγαρόπουλος στο άρθρο του στο ΑΝΑΠΗΡΙΑ ΤΩΡΑ και για το γεγονός.
(Η νομοτέλεια της ζωής μας υπαγόρευσε ότι κάποια στιγνή οι γεναίοι και άξιοι γονέις της έφυγαν από τούτη τη ζωή, και η Κατερίνα σαν εξαρτώμενο άτομο απέκτησε την βοηθό της για την εξυπηρέτηση και τις μετακινήσεις της)
Ας δουμε όμως τι γράφει ο Νίκος και τις σκέψεις του στο τέλος οι οποίες μπορεί να ηχήσουν κάπως πικρές και παράξενες.
Ανεξάρτητη διαβίωση αλά ελληνικά
Τον Ιούνιο που μας πέρασε, μιά πολύ καλή μου φίλη, η Κατερίνα Καστρινάκη, πέρασε μιά πολύ μεγάλη περιπέτεια, για περίπου 30 ώρες.
Η προσψπική της βοηθός την εγκατέλειψε, αφού πρώτα απαλλοτρίωσε, ότι πολυτιμότερο υπήρχε μέσα στο σπίτι. Η Κατερίνα βρέθηκε παγιδευμένη χωρίς να μπορέσει να καλέσει βοήθεια αφού ζει κάτω από συνθήκες μιάς σοβαρότατης τετραπληγίας.
Εγινε αντιληπτή ύστερα από 30 ώρες από μιά στενή της φίλη, με την οποία είχαν ραντεβού για να πάνε σε κάποια εκδήλωση, και επειδή συνήθως η Κατερίνα είναι τυπική στις υποχρεώσεις της, η φίλη της θορυβήθηκε και πήγε από το σπίτι της όπου την άκουσε να καλεί σε βοήθεια. Με τη συνδρομή κλειδαρά ανοίχτηκε η πόρτα και σώθηκε η Κατερίνα.
Ποιά είναι η Κατερίνα Καστρινάκη?
Από το 1980 είναι γνωστότατη στην Ελλάδα για τις δραστηριότητές της. Συμμετέιχε από τότε σε όλες τις επιτροπές των υπουργείων, υπήρξε ιδρυτικό στέλεχος όλων των σοβαρών φιλανθρωπικών ιδρυμάτων και συνδικαλιστιών σωματείων, υπήρξε στέλεχος σε υπουργεία και σε γενικές γραμματείες, και σήμερα εργάζεται στη Γενική Γραμματεία Νέας Γενειάς.
Εάν η Κατερίνα Καστρινάκη δεν ήταν αυτή που είναι, δε θα την είχα αναζητήσει κανένας (τουλάχιστον εγκάιρως) και η κατάληξη θα ήταν γνωστή.
Οταν ένας άνθρωπος σαν την Κατερίνα εκτίθεται σε αυτόν τον κίνδυνο και βρίσκεται αβοήθητος-μολονότι πληρώνει μισθούς για να αγοράσει προσωπική βοήθεια από επαγγελματίες προσωπικούς βοηθούς-και εκτός αυτού έχει ένα τεράστιο κύκλο γνωριμιών και ακόμη μεγαλύτερο δίκτυο συνεργασιών, τότε οι υπόλοιποι οι λιγότερο γνωστοί και οι καθόλου γνωστοί άνθρωποι με σοβαρές τετραπληγίες τι μπορούν να περιμένουν όταν εγκαταλειφθούν από τον (επαγγελματία) προσψπικό τους βοηθο΄?
Τί μπορούν να πάθουν? Στην καλύτερη περίπτωση να μπουν στην περιπέτεια που μπήκε η Κατερίνα. Σε όλες τις άλλες περιπτώσεις τους επιφυλάσσεται ο αργός και επώδυνος θάνατος.
Ξέρετε τί είναι να περιμένεις χωρίς νερό, εγκαταλελειμμένος και τρομοκρατημένος, πότε θα γίνει η απουσία σου αντιληπτή από κάποιο φίλο ή συνεργάτη ή συγγενή? Είναι χειρότερο από θάνατος.
Υπάρχει διέξοδος? Εντίμως, όχι. Δεν υπάρχει διέξοδος. Θα μπορούσε να βρεθεί διέξοδος? Γιά όσο καιρό οι ίδιοι οι άμεσα θιγόμενοι δημιουργούν εμπόδια στη μεταξύ τους επικοινωνία, δυστυχώς δεν θα μπορέσει να υπάρξει διέξοδος.
Είναι δυνατόν οι ίδιοι οι άνθρωποι με τατραπληγίες να μην αναζητούν μιά λύση για την επιβίωσή τους?
Και εδώ η Ελλάδα μας απογοητεύει. Ναι, είναι δυνατόν.Γιατί? Φια τον απλό λόγο ότι η Ελλάδα είναι η χώρα του-ανεπικοινώνητου- και όλοι εμείς οι Ελληνες και οι Ελληνίδες, είμαστε προιόντα αυτής της κατάστασης. Χρειάζονται αποδείξεις? Εάν χρειάζονται αποδείξεις ,τότε δεν έχει παρά να δοκιμάσουν οι υποψήφιοιγια τη διοργάνωση του διαλόγου να μαζέψουν περισσότερους από δέκα ανθρώπους με τετραπληγίες. Και ενδεχομένως να βοηθήσει το ΑΝΑΠΗΡΙΑ ΤΩΡΑ και η AUTONOMIA EXPO να συγκεντρωθούνκαποιοι πολλοί ή λίγοι πάρα πάνω. Ομως για να κρατηθούν αυτοί οι άνθρωποι θα π΄ρπει αν μη τι άλλο οι οργανωτες να μην απωθήσουν. Κάτι τέτοιο όμως φάινεται ότι ελάχιστες φορές γίνεται. Είμαστε κακότροποι ως πολιτισμός ... και το ξέρουμε....
Η προσψπική της βοηθός την εγκατέλειψε, αφού πρώτα απαλλοτρίωσε, ότι πολυτιμότερο υπήρχε μέσα στο σπίτι. Η Κατερίνα βρέθηκε παγιδευμένη χωρίς να μπορέσει να καλέσει βοήθεια αφού ζει κάτω από συνθήκες μιάς σοβαρότατης τετραπληγίας.
Εγινε αντιληπτή ύστερα από 30 ώρες από μιά στενή της φίλη, με την οποία είχαν ραντεβού για να πάνε σε κάποια εκδήλωση, και επειδή συνήθως η Κατερίνα είναι τυπική στις υποχρεώσεις της, η φίλη της θορυβήθηκε και πήγε από το σπίτι της όπου την άκουσε να καλεί σε βοήθεια. Με τη συνδρομή κλειδαρά ανοίχτηκε η πόρτα και σώθηκε η Κατερίνα.
Ποιά είναι η Κατερίνα Καστρινάκη?
Από το 1980 είναι γνωστότατη στην Ελλάδα για τις δραστηριότητές της. Συμμετέιχε από τότε σε όλες τις επιτροπές των υπουργείων, υπήρξε ιδρυτικό στέλεχος όλων των σοβαρών φιλανθρωπικών ιδρυμάτων και συνδικαλιστιών σωματείων, υπήρξε στέλεχος σε υπουργεία και σε γενικές γραμματείες, και σήμερα εργάζεται στη Γενική Γραμματεία Νέας Γενειάς.
Εάν η Κατερίνα Καστρινάκη δεν ήταν αυτή που είναι, δε θα την είχα αναζητήσει κανένας (τουλάχιστον εγκάιρως) και η κατάληξη θα ήταν γνωστή.
Οταν ένας άνθρωπος σαν την Κατερίνα εκτίθεται σε αυτόν τον κίνδυνο και βρίσκεται αβοήθητος-μολονότι πληρώνει μισθούς για να αγοράσει προσωπική βοήθεια από επαγγελματίες προσωπικούς βοηθούς-και εκτός αυτού έχει ένα τεράστιο κύκλο γνωριμιών και ακόμη μεγαλύτερο δίκτυο συνεργασιών, τότε οι υπόλοιποι οι λιγότερο γνωστοί και οι καθόλου γνωστοί άνθρωποι με σοβαρές τετραπληγίες τι μπορούν να περιμένουν όταν εγκαταλειφθούν από τον (επαγγελματία) προσψπικό τους βοηθο΄?
Τί μπορούν να πάθουν? Στην καλύτερη περίπτωση να μπουν στην περιπέτεια που μπήκε η Κατερίνα. Σε όλες τις άλλες περιπτώσεις τους επιφυλάσσεται ο αργός και επώδυνος θάνατος.
Ξέρετε τί είναι να περιμένεις χωρίς νερό, εγκαταλελειμμένος και τρομοκρατημένος, πότε θα γίνει η απουσία σου αντιληπτή από κάποιο φίλο ή συνεργάτη ή συγγενή? Είναι χειρότερο από θάνατος.
Υπάρχει διέξοδος? Εντίμως, όχι. Δεν υπάρχει διέξοδος. Θα μπορούσε να βρεθεί διέξοδος? Γιά όσο καιρό οι ίδιοι οι άμεσα θιγόμενοι δημιουργούν εμπόδια στη μεταξύ τους επικοινωνία, δυστυχώς δεν θα μπορέσει να υπάρξει διέξοδος.
Είναι δυνατόν οι ίδιοι οι άνθρωποι με τατραπληγίες να μην αναζητούν μιά λύση για την επιβίωσή τους?
Και εδώ η Ελλάδα μας απογοητεύει. Ναι, είναι δυνατόν.Γιατί? Φια τον απλό λόγο ότι η Ελλάδα είναι η χώρα του-ανεπικοινώνητου- και όλοι εμείς οι Ελληνες και οι Ελληνίδες, είμαστε προιόντα αυτής της κατάστασης. Χρειάζονται αποδείξεις? Εάν χρειάζονται αποδείξεις ,τότε δεν έχει παρά να δοκιμάσουν οι υποψήφιοιγια τη διοργάνωση του διαλόγου να μαζέψουν περισσότερους από δέκα ανθρώπους με τετραπληγίες. Και ενδεχομένως να βοηθήσει το ΑΝΑΠΗΡΙΑ ΤΩΡΑ και η AUTONOMIA EXPO να συγκεντρωθούνκαποιοι πολλοί ή λίγοι πάρα πάνω. Ομως για να κρατηθούν αυτοί οι άνθρωποι θα π΄ρπει αν μη τι άλλο οι οργανωτες να μην απωθήσουν. Κάτι τέτοιο όμως φάινεται ότι ελάχιστες φορές γίνεται. Είμαστε κακότροποι ως πολιτισμός ... και το ξέρουμε....
Νίκος
Υ.γ
έχω αναφέρει ξανά για όσους αγαπούν τις επικοινωνίες και ενημέρωση μέσω φόρουμ,ότι το φορουμ του www.disabled.gr δημιούργημα του αεικίνητου Νίκου αξίζει επίσκεψης και συμμετοχής.
Παρόλο που αρχικά λειτούργησε ενωτικά για τα μέλη αναπήρους σήμερα είναι από τα πλέον ενεργά φορουμ με διάπλατα ανοικτή συμμετοχή από όλους!!
έχω αναφέρει ξανά για όσους αγαπούν τις επικοινωνίες και ενημέρωση μέσω φόρουμ,ότι το φορουμ του www.disabled.gr δημιούργημα του αεικίνητου Νίκου αξίζει επίσκεψης και συμμετοχής.
Παρόλο που αρχικά λειτούργησε ενωτικά για τα μέλη αναπήρους σήμερα είναι από τα πλέον ενεργά φορουμ με διάπλατα ανοικτή συμμετοχή από όλους!!
Ετικέτες disability, αναπηρία
Δευτέρα, Νοέμβριος 23, 2009
Η ΠΙΟ ΜΕΓΑΛΗ ΨΕΥΔΑΙΣΘΗΣΗ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΑΣ!
Όλες οι στατιστικές έρευνες πιστοποιούν ότι ο μέσος όρος της ζωής μας έχει αυξηθεί. Συνεπώς ζούμε περισσότερο;
Εξαρτάται πώς θα το δει κανείς!
Πιστεύω ότι πρόκειται για μία από τις μεγαλύτερες ψευδαισθήσεις στις ζωές μας.
Η ζωή μας έχει όντως αυξηθεί αλλά μόνο στατιστικά. Στην πράξη ο πραγματικός, ποιοτικός χρόνος που μας μένει για να ζήσουμε την πραγματική ζωή έχει μειωθεί δραματικά.
Κι αυτό γιατί:
* Ξοδεύουμε ζωτικό χρόνο δουλεύοντας υπερωριακά, για να αγοράσουμε προϊόντα και υπηρεσίες που θα μας εξοικονομήσουν το χρόνο που χάνουμε!!!
* Δουλεύουμε σαν τα σκυλιά και λυγίζουμε κάτω από το βάρος των πιστωτικών μας καρτών για να αγοράσουμε πράγματα που δε μας πολυχρειάζονται, αλλά και δεν έχουμε το χρόνο να χρησιμοποιήσουμε.
* Τρώμε γρήγορα και πρόχειρα για να έχουμε περισσότερο χρόνο για να δουλέψουμε και να κερδίσουμε περισσότερα χρήματα που θα δαπανηθούν σε γιατρούς, γυμναστήρια και ινστιτούτα αδυνατίσματος σε μια προσπάθεια να θεραπεύσουμε τις συνέπειες της αλόγιστης αυτής διατροφής και γενικά συμπεριφοράς.
* Το λίγο χρόνο που μας απομένει τον περνάμε αποχαυνωμένοι κι αποκαμωμένοι μπροστά στην τηλεόραση παρακολουθώντας προσβλητικά για τη νοημοσύνη μας προγράμματα και ανταλλάσσοντας το δυνατόν λιγότερο λέξεις με τους οικείους μας.
Ο ποιοτικός χρόνος για να ζήσουμε πραγματικά έχει μειωθεί δραματικά. Τελικά το ότι ζούμε περισσότερο από παλιά είναι μια πολύ μεγάλη ψευδαίσθηση. Ίσως η μεγαλύτερη!
Χρήστος Στρογγύλης
Πολ. Μηχ/κός
http://maconwaterproofing.blogspot.com
από
http://www.chrisxx.com/forum/viewtopic.php?p=48286
Εξαρτάται πώς θα το δει κανείς!
Πιστεύω ότι πρόκειται για μία από τις μεγαλύτερες ψευδαισθήσεις στις ζωές μας.
Η ζωή μας έχει όντως αυξηθεί αλλά μόνο στατιστικά. Στην πράξη ο πραγματικός, ποιοτικός χρόνος που μας μένει για να ζήσουμε την πραγματική ζωή έχει μειωθεί δραματικά.
Κι αυτό γιατί:
* Ξοδεύουμε ζωτικό χρόνο δουλεύοντας υπερωριακά, για να αγοράσουμε προϊόντα και υπηρεσίες που θα μας εξοικονομήσουν το χρόνο που χάνουμε!!!
* Δουλεύουμε σαν τα σκυλιά και λυγίζουμε κάτω από το βάρος των πιστωτικών μας καρτών για να αγοράσουμε πράγματα που δε μας πολυχρειάζονται, αλλά και δεν έχουμε το χρόνο να χρησιμοποιήσουμε.
* Τρώμε γρήγορα και πρόχειρα για να έχουμε περισσότερο χρόνο για να δουλέψουμε και να κερδίσουμε περισσότερα χρήματα που θα δαπανηθούν σε γιατρούς, γυμναστήρια και ινστιτούτα αδυνατίσματος σε μια προσπάθεια να θεραπεύσουμε τις συνέπειες της αλόγιστης αυτής διατροφής και γενικά συμπεριφοράς.
* Το λίγο χρόνο που μας απομένει τον περνάμε αποχαυνωμένοι κι αποκαμωμένοι μπροστά στην τηλεόραση παρακολουθώντας προσβλητικά για τη νοημοσύνη μας προγράμματα και ανταλλάσσοντας το δυνατόν λιγότερο λέξεις με τους οικείους μας.
Ο ποιοτικός χρόνος για να ζήσουμε πραγματικά έχει μειωθεί δραματικά. Τελικά το ότι ζούμε περισσότερο από παλιά είναι μια πολύ μεγάλη ψευδαίσθηση. Ίσως η μεγαλύτερη!
Χρήστος Στρογγύλης
Πολ. Μηχ/κός
http://maconwaterproofing.blogspot.com
από
http://www.chrisxx.com/forum/viewtopic.php?p=48286
Δευτέρα, Νοέμβριος 16, 2009
Δε θα απαντηθουν ποτε τελικα αυτα τα καιρια ερωτηματα?
. Από τι υλικό είναι φτιαγμένο το πελεκούδι και καίγεται συνέχεια;
2. Σε ποια ακριβώς περιοχή του ουράνιου θόλου βρίσκεται το σφοντύλι;
3. Ποιος και ποτέ ενημέρωσε τον Ταρζάν ότι τον λένε έτσι;
4. Γιατί ο Donald Duck όταν βγαίνει από το μπάνιο φοράει πετσέτα ενώ
κυκλοφορεί τις υπόλοιπες ώρες χωρίς παντελόνι;
5. Τι σκατά σημαίνει επιτέλους Ζαβαρακατρανέμια; (***)
6. Ποιος είναι επιτέλους ο ανιψιός του Μπάρμπα Μπεν και ποιος του Μπάρμπα Στάθη;
7. Η απαγόρευση του καπνίσματος σε χώρους εργασίας ισχύει και στις
καπνοβιομηχανίες;
8. Πως λύνει το πρόβλημα με τα οδοντικά σύμφωνα όποιος μιλάει έξω από τα δόντια;
9. Μπορεί κάποιος να αποφασίσει οριστικά ότι είναι αναποφάσιστος;
10. Θα είχε διαφορά αν αντί να τραβάει κανείς ένα ζόρι, το έσπρωχνε;
11. Όταν κάποιος με μανία καταδιώξεως, καταδιώκεται πραγματικά, λέμε
ότι θεραπεύτηκε;
12. Γιατί τα ντουλάπια στα αστυνομικά τμήματα έχουν κλειδαριές;
13. Με ποια ακριβώς επιχειρήματα έπεισε ο Νώε τα ψάρια να αφήσουν το
νερό καινα μπουν στην κιβωτό;
14. Η λέξη 'Αμφιλοχίας' κρύβει κάποιο σεξουαλικό υπονοούμενο;
15. Ποιος ήταν ο αντικειμενικός σκοπός αυτού του Αλέξη όταν κρυβόταν
πίσω από τις λέξεις;
16. Υπάρχει λογική απάντηση στην ερώτηση 'Γύρισες';
17. Γιατί χρειάζονται πλύσιμο οι πετσέτες του ντους αφού όταν τις
χρησιμοποιούμε είμαστε καθαροί;
18. Αφού ο άνθρωπος προέρχεται από τον πίθηκο γιατί υπάρχουν ακόμη πίθηκοι;
19. Πως πήρε το όνομά της η μακαρονάδα 'πουτανέσκα'; (***)
20. Τι σημαίνει κάθομαι όρθιος;
21. Οι γοργόνες κάνουν απολέπιση;
22. Τα ΑΤΜ γιορτάζουν της Αναλήψεως;
23. Γιατί τις λέμε ατομικές βόμβες αφού σκοτώνουν πολλούς;
24. Πώς λέγεται ένα αγριογούρουνο όταν είναι ήρεμο;
25. Ο ΤΕΝ-ΤΕΝ δε θα έπρεπε να λέγεται TWENTY;
26. Γιατί λέγονται πολύ-θρόνες αφού κάθεται μόνο ένας;
27. Τι γεύση έχουν τα λυσσακά;
28. Σε τι τεστ επιδεξιότητας υποβάλλεται ο κώλος ώστε να αποκτήσει
τελικά δικαίωμα στο μεταξωτό βρακί;
29. Υπάρχει επιστημονική εξήγηση γιατί το παρδαλό κατσίκι έχει
μεγαλύτερη αίσθηση του χιούμορ από τα υπόλοιπα μονόχρωμα;
30. Το @ σε τι ακριβώς μοιάζει με το παπάκι;
31. Δεν είναι σατανική σύμπτωση όποιος βρίσκεται στην τουαλέτα όταν
χτυπάς να ονομάζεται 'άλλος';
32. Ο Κουτρούλης πόσους προσκεκλημένους έχει τελικά στο γάμο του;
33. Υπάρχει κάποιος ψυχοπαθής που δημιουργεί συστηματικά λάκκους στις φάβες;
34. Γιατί όταν οι τράπεζες στέλνουν 'τελευταία ειδοποίηση' για μια
δόση, στη συνέχεια αθετούν την υπόσχεσή τους και ξανασχολούνται μαζί
μας ;
35. Τι βύσμα έχει τελικά αυτός ο ουδείς και όλοι τον θεωρούν αναντικατάστατο;
36. Στην Αφρική πως ονομάζεται το αράπικο φιστίκι;
37. Πόσο περήφανος για το σώβρακο του είναι ο Σούπερμαν ώστε να το
φοράει πάνω από το παντελόνι;
38. Γιατί του διαόλου η μάνα δε δοκιμάζει να μείνει πιο κοντά;
39. Η τσάπα-τσούλα, είναι αγρότισσα ελευθέρων ηθών;
40. Τι χρησιμεύει η τρύπα στα ντόνατς;
41.- Αυτός που βρίσκεται παγιδευμένος ανάμεσα στο 'γκρεμό' και στο
'ρέμα',έφτασε εκεί κολυμπώντας ή σκαρφαλώνοντας;
42. Αυτός που γράφει το 'ακόμα πιο νόστιμο' στις συσκευασίες των
γατοτροφών,πώς είναι τόσο σίγουρος;
43. Τι μέσο χρησιμοποιεί ένα βουνό για να πάει στον Μωάμεθ;
44. Αυτό το διαφανές-περιτύλιγμα-με-τις-φουσκάλες-που-κάνουν-τσούκου-τσούκου-και-κάθονται-όλοι-και-τις-σπάνε-σαν-υπνωτισμένοι',ξέρει
κανένας πως λέγεται με μία λέξη; (***)
45. Γιατί οι αριθμοί στο κομπιουτεράκι είναι τοποθετημένοι ανάποδα σε
σχέση με τους αριθμούς στα τηλέφωνα;
46. Αφού λένε πως το κολύμπι κάνει καλό στη σιλουέτα πως εξηγούν τις φάλαινες;
47. Οι επιγραφές που λένε πως 'επιτρέπουν την είσοδο μόνο σε σκυλιά
που οδηγούν τυφλούς', περιμένουν να διαβαστούν από τα σκυλιά ή από
τους τυφλούς;
48. Τι εργαλεία έχουν πια αυτά τα 'πράσα' και πιάνουν συνέχεια διάφορους εκεί;
49. Πόσα χρόνια διαρκεί ένα 'ζαμάνι';
Ετικέτες Ανέκδοτα
Παρασκευή, Νοέμβριος 06, 2009
Αγέλες προβάτων για άλλη μιά φορά ......
Τελικά δεν παιζόμαστε !!
Ερχεται χθές το βράδυ στο Φαρμακείο μιά μικρή και μου ζητάει "μία κρέμα που την είπαν στην τηλεόραση ότι κάνει καλό στην ακμή και που περιέχει την ουσία τρετινοίνη"
Αμέσως μούρχεται στο νου μιά συγκεκριμένη η οποία έχει τον χαρακτήρα φαρμάκου (συνταγογραφείται από δερματολόγους) Ψάχνω να τη δώσω και βλεπω ότι έχω ξεχάσει να τη φέρω. Ετσι της υπόσχομαι ότι θα τη φέρω την άλλη μέρα (σήμερα) .
Πράγματι το πρωί παραγέλνω δύο σωληνάρια.
Το μεσημέρι έρχεται μία πελάτισσα γύρω στα 50 και μου ζητάει τα ίδια γιατί άκουσον άκουσον, κάποιος δερματολόγος στο tv είπε ότι τάχει βάλει με τις εταιρείες καλλυντικών που πλασσάρουν ότι θέλουν ενώ αποκαλύπτει τώρα ότι η τρετινοίνη που είναι εναντίον της ακμής είναι η μόνη ουσία που έχει αντιριτιδική δράση για μετά τα 40 αναγεννητική και μπλα μπλα ..
Μου χητάει μάλιστα τρια σωληνάρια και μου πέρνει και τα δύο που είχα φέρει.
Αυτό ήταν !!
Ξαναπαραγγέλνω και από τις τρεις φαρμακαποθήκες που έχω μου λένε ότι έχει γίνει χαμός με το συγκεκριμένο σκέυασμα και ότι δεν υπάρχει ούτε για δείγμα.
Δηλαδή βγήκε ο χ φούφουτος πέταξε τη θεωρία του στο πρωινάδικο ή βραδυνάδικο περιθωριακό πρόγραμμα (δεν ξέρω γιατί δεν βλέπω τηλεόραση) και τρέξανε όλοι και αδειάσανε τα ράφια.
Τι να πεις
Αγέλες προβάτων για άλλη μιά φορά ......
Ερχεται χθές το βράδυ στο Φαρμακείο μιά μικρή και μου ζητάει "μία κρέμα που την είπαν στην τηλεόραση ότι κάνει καλό στην ακμή και που περιέχει την ουσία τρετινοίνη"
Αμέσως μούρχεται στο νου μιά συγκεκριμένη η οποία έχει τον χαρακτήρα φαρμάκου (συνταγογραφείται από δερματολόγους) Ψάχνω να τη δώσω και βλεπω ότι έχω ξεχάσει να τη φέρω. Ετσι της υπόσχομαι ότι θα τη φέρω την άλλη μέρα (σήμερα) .
Πράγματι το πρωί παραγέλνω δύο σωληνάρια.
Το μεσημέρι έρχεται μία πελάτισσα γύρω στα 50 και μου ζητάει τα ίδια γιατί άκουσον άκουσον, κάποιος δερματολόγος στο tv είπε ότι τάχει βάλει με τις εταιρείες καλλυντικών που πλασσάρουν ότι θέλουν ενώ αποκαλύπτει τώρα ότι η τρετινοίνη που είναι εναντίον της ακμής είναι η μόνη ουσία που έχει αντιριτιδική δράση για μετά τα 40 αναγεννητική και μπλα μπλα ..
Μου χητάει μάλιστα τρια σωληνάρια και μου πέρνει και τα δύο που είχα φέρει.
Αυτό ήταν !!
Ξαναπαραγγέλνω και από τις τρεις φαρμακαποθήκες που έχω μου λένε ότι έχει γίνει χαμός με το συγκεκριμένο σκέυασμα και ότι δεν υπάρχει ούτε για δείγμα.
Δηλαδή βγήκε ο χ φούφουτος πέταξε τη θεωρία του στο πρωινάδικο ή βραδυνάδικο περιθωριακό πρόγραμμα (δεν ξέρω γιατί δεν βλέπω τηλεόραση) και τρέξανε όλοι και αδειάσανε τα ράφια.
Τι να πεις
Αγέλες προβάτων για άλλη μιά φορά ......
Τετάρτη, Νοέμβριος 04, 2009
Πρόταση για ένα διαφορετικό Θέατρο αλλά και αίτημα για υποστήριξη
Αγαπητοί μου φίλοι
Προετοιμαζόμαστε για μια παράσταση στο Θέατρο που θα απευθύνεται σε παιδιά και εφήβους. Η ιδιαιτερότητα μας είναι ότι η παράσταση μας δε στηρίζεται τόσο στο λόγο αλλά περισσότερο στην εικόνα καθώς επίσης και η συνεργασία μας με δύο κοπέλες από τη Θεατρική ομάδα της Ελληνικής Εταιρίας Προστασίας Σπαστικών.
Η μία κοπέλα είναι σε αμαξίδιο. Θα θέλαμε να σας ρωτήσουμε αν
μπορέιτε να μας προτέινετε χορηγούς που θα μπορούσαν να στηρίξουν την παράσταση μας. Επίσης το θέμα της μεταφοράς των δύο αυτών συνεργατών μας είναι ένα μεγάλο έξοδο που θα μπορούσε κάποιος να το αναλάβει ως χορηγία.
Ακόμη αν γνωρίζετε σχολεία που θα μπορούσαμε να απευθυνθούμε και μας προτέινετε θα ήταν επίσης μια πολύτιμη βοήθεια.
Ακόμη το γεγονός ότι η παράσταση μας απευθύνεται στην εικόνα και λιγότερο στο λόγο επιτρέπει σε σχολεία αλλά και ενηλίκους με προβλήματα ακοής να παρακολουθήσουν με ευκολία την παράσταση μας.
Ο σκόπος μας εκτός από καλλιτεχνικός και εκπαιδευτικός είναι και βαθιά
κοινωνικός μια και πρέπει επιτέλους να αντιμετωπίζονται ισότιμα όλοι οι
άνθρωποι.
Θα σας ενημερώσουμε σύντομα για το Θέατρο που θα γίνει και την ημερομηνία της έναρξης των παραστάσεων μας αρχές Δεκεμβρίου.
Σας ευχαριστώ για τη φιλοξενία
Με εκτίμηση
Μαρία Χανιωτάκη
Σκηνογραφός ΜΑ - Εικαστικός
Καλ. Διεθυντής ομάδας CMD
www.mariachaniotaki.gr
ΥΓ. Αν θέλετε να επικοινωνήσετε μαζί μας μπορέιτε να μας καλέσετε στο τηλέφωνο 2106728936 και 6945285642. Επίσης email: mxan62@otenet.gr
Μπορέιτε επίσης να μας ζητήσετε να σας στέιλουμε περισσότερες πληροφορίες για την παράσταση μας (δελτία τύπου, φωτογραφίες κλπ)
ο Σταυραετός θα ενημερώσει σύντομα για τον χρόνο του ανεβάσματος της ενδιαφέρουσας αυτής παράστασης
Προετοιμαζόμαστε για μια παράσταση στο Θέατρο που θα απευθύνεται σε παιδιά και εφήβους. Η ιδιαιτερότητα μας είναι ότι η παράσταση μας δε στηρίζεται τόσο στο λόγο αλλά περισσότερο στην εικόνα καθώς επίσης και η συνεργασία μας με δύο κοπέλες από τη Θεατρική ομάδα της Ελληνικής Εταιρίας Προστασίας Σπαστικών.
Η μία κοπέλα είναι σε αμαξίδιο. Θα θέλαμε να σας ρωτήσουμε αν
μπορέιτε να μας προτέινετε χορηγούς που θα μπορούσαν να στηρίξουν την παράσταση μας. Επίσης το θέμα της μεταφοράς των δύο αυτών συνεργατών μας είναι ένα μεγάλο έξοδο που θα μπορούσε κάποιος να το αναλάβει ως χορηγία.
Ακόμη αν γνωρίζετε σχολεία που θα μπορούσαμε να απευθυνθούμε και μας προτέινετε θα ήταν επίσης μια πολύτιμη βοήθεια.
Ακόμη το γεγονός ότι η παράσταση μας απευθύνεται στην εικόνα και λιγότερο στο λόγο επιτρέπει σε σχολεία αλλά και ενηλίκους με προβλήματα ακοής να παρακολουθήσουν με ευκολία την παράσταση μας.
Ο σκόπος μας εκτός από καλλιτεχνικός και εκπαιδευτικός είναι και βαθιά
κοινωνικός μια και πρέπει επιτέλους να αντιμετωπίζονται ισότιμα όλοι οι
άνθρωποι.
Θα σας ενημερώσουμε σύντομα για το Θέατρο που θα γίνει και την ημερομηνία της έναρξης των παραστάσεων μας αρχές Δεκεμβρίου.
Σας ευχαριστώ για τη φιλοξενία
Με εκτίμηση
Μαρία Χανιωτάκη
Σκηνογραφός ΜΑ - Εικαστικός
Καλ. Διεθυντής ομάδας CMD
www.mariachaniotaki.gr
ΥΓ. Αν θέλετε να επικοινωνήσετε μαζί μας μπορέιτε να μας καλέσετε στο τηλέφωνο 2106728936 και 6945285642. Επίσης email: mxan62@otenet.gr
Μπορέιτε επίσης να μας ζητήσετε να σας στέιλουμε περισσότερες πληροφορίες για την παράσταση μας (δελτία τύπου, φωτογραφίες κλπ)
ο Σταυραετός θα ενημερώσει σύντομα για τον χρόνο του ανεβάσματος της ενδιαφέρουσας αυτής παράστασης
Δευτέρα, Νοέμβριος 02, 2009
ΕΝΑΣ ΑΚΟΥΩΝ ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΤΩΝ ΚΩΦΩΝ...
από τις 6-19 Δεκεμβρίου κάθε παρασκευή και Σαββάτο η θεατρική παράσταση
Ένας ακούων στη χώρα των Κωφών επιστρέφει για λίγες παραστάσεις .
μια εκπληκτική δουλειά από τους ηθοποιούς του Θεάτρου Κωφών Ελλάδος ,μια παράσταση που δεν πρέπει να χάσετε…..
ΕΝΑΣ ΑΚΟΥΩΝ ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΤΩΝ ΚΩΦΩΝ...
Σε δέκα και πλέον κωμικές σκηνές η μειονότητα - σε αυτή την περίπτωση, ένας ακούοντας - παλεύει να επικοινωνήσει και διαρκώς έρχεται αντιμέτωπη με τοίχους, τοίχους ανθρώπινους. Η πραγματικότητα αντιστρέφεται, πλειοψηφία εδώ οι κωφοί, στη δική τους χώρα.
Το πρόβλημα είναι ότι η μειονότητα δε μιλάει νοηματική ή ότι η πλειοψηφία δεν δέχεται τη διαφορετικότητα...;
Παίζουν οι : Νίκος Αξιώτης, Απόστολος Γιαννόπουλος, Βασίλης Κόσκορης, Σταύρος Λένα, Βίκυ Πανταζή, Ευανθία Πλαχούρα, Ηλίας Καραμιχάλης, Μαρία Τουλούμη....
Σύλληψη - ιδέα : Ομάδα Θεάτρου Κωφών Ελλάδος
Σκηνοθεσία : Νίκος Αξιώτης
Πρωτότυπη Μουσική : Γιώργος Ζηγούρης
Κινησιολογία - Χορογραφίες: Βίκυ Σαχπάζη
Διερμηνεία : Σοφία Ρομπόλη
Σκηνογραφία - Ενδυματολογία : Αμβράζη Τασούλα
6 Νοεμβρίου - 19 Δεκεμβρίου
Παρασκευή και Σάββατο στις 21 : 00
Τιμές εισιτηρίων : 15 € με ποτό, γενική είσοδος
10 € με ποτό, φοιτητικό
Τηλέφωνο Κρατήσεων με SMS, καθημερινά : 6985765550
Τηλέφωνο / FAX : 210 32 14 708
Σας περιμένουμε!
Ένας ακούων στη χώρα των Κωφών επιστρέφει για λίγες παραστάσεις .
μια εκπληκτική δουλειά από τους ηθοποιούς του Θεάτρου Κωφών Ελλάδος ,μια παράσταση που δεν πρέπει να χάσετε…..
ΕΝΑΣ ΑΚΟΥΩΝ ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΤΩΝ ΚΩΦΩΝ...
Σε δέκα και πλέον κωμικές σκηνές η μειονότητα - σε αυτή την περίπτωση, ένας ακούοντας - παλεύει να επικοινωνήσει και διαρκώς έρχεται αντιμέτωπη με τοίχους, τοίχους ανθρώπινους. Η πραγματικότητα αντιστρέφεται, πλειοψηφία εδώ οι κωφοί, στη δική τους χώρα.
Το πρόβλημα είναι ότι η μειονότητα δε μιλάει νοηματική ή ότι η πλειοψηφία δεν δέχεται τη διαφορετικότητα...;
Παίζουν οι : Νίκος Αξιώτης, Απόστολος Γιαννόπουλος, Βασίλης Κόσκορης, Σταύρος Λένα, Βίκυ Πανταζή, Ευανθία Πλαχούρα, Ηλίας Καραμιχάλης, Μαρία Τουλούμη....
Σύλληψη - ιδέα : Ομάδα Θεάτρου Κωφών Ελλάδος
Σκηνοθεσία : Νίκος Αξιώτης
Πρωτότυπη Μουσική : Γιώργος Ζηγούρης
Κινησιολογία - Χορογραφίες: Βίκυ Σαχπάζη
Διερμηνεία : Σοφία Ρομπόλη
Σκηνογραφία - Ενδυματολογία : Αμβράζη Τασούλα
6 Νοεμβρίου - 19 Δεκεμβρίου
Παρασκευή και Σάββατο στις 21 : 00
Τιμές εισιτηρίων : 15 € με ποτό, γενική είσοδος
10 € με ποτό, φοιτητικό
Τηλέφωνο Κρατήσεων με SMS, καθημερινά : 6985765550
Τηλέφωνο / FAX : 210 32 14 708
Σας περιμένουμε!
Παρασκευή, Οκτώβριος 30, 2009
Και βγήκε ο "Πλανητάρχης" και είπε: ΒΓΑΙΝΟΥΜΕ ΑΠ¨ΤΗ ΚΡΙΣΗ!!. Μαααλιστα!! Τώρα σωθήκαμε!! αφού αναδιανεμήθηκε ο πλούτος δηλαδή "Πλούσιοι εφτώχευσαν και φτωχοί επλούτισαν" καιρός να ξεκινήσουμε πάλι από την αρχή. Δηλαδή να κοροιδέυουμε τον κόσμο!!!
Τετάρτη, Οκτώβριος 28, 2009
Η τελευταία ορθόδοξη λειτουργία στην Αγία Σοφία
Τον Ιανουάριο του 1919 δύο Ελληνικές μεραρχίες που είχαν σταλεί στην εκστρατεία της Κριμαίας στάθμευσαν στην Κωνσταντινούπολη.
Την εποχή εκείνη η Βασιλεύουσα βρισκόταν υπό ¨συμμαχική επικυριαρχία΄'. Ο πατήρ Λευτέρης Νουφράκης υπηρετούσε στη Β΄ Ελληνική μεραρχία. οπως εκμυστηρεύτηκε στους συντρόφους του ο κρητικός ιερέας από τις αλώνες Ρεθύμνου "το όνειρό του ήταν να ακουστεί και πάλι ο Λόγος του Θεού στην Αγία Σοφία", Την εποχή εκείνη η Εκκλησιά λειτουργούσε ως τζαμί και οι 4 άλλοι στρατιωτικοί, Φραντζής, Λιαρομάτης, Σταματιόυ και Νικολάου επισήμαναν στον ιερέα πως μιά Χριστιανικη λειτουργία θα προκαλούσε τους Τουρκους.
Μπρος στην επιμονή του παπαΛευτέρη οι τέσσερις άλλαξαν γνώμη. με τη βοήθεια ενός Ρωμιού βαρκάρη κατέβηκαν από το πλοίο που μετέφερε τη μεραρχία τους και βρέθηκαν στην εκκλησία. Στον χώρο που βρισκόταν η Αγιά Τράπεζα ο παπα Λευτέρης τοποθέτησε ένα μικρό τραπεζάκι. Βάζει το πετραχήλι του και αρχίζει τη λειτουργία με ψάλτη τον ταγματάρχη Λιαρομάτη. Χρέη νεωκόρου εκτελεί ο υπολοχαγός Νικολάου.
Η εκκλησία σιγά σιγά γεμίζει από μουσουλμάνους που έχουν έλθει για τη δική τους προσευχή. Οπως εκμυστηρέυτηκαν στη συνέχεια ορισμένοι από τους πρωταγωνιστές, "οι τουρκοι μας έβλεπαν χωρίς να ξέρουν πώς να αντιδράσουν αφού αυτό που συνέβαινε ήταν κάτι περισσότερο απίστευτο για αυτούς".
Οι 4 αξιωματικοί κοινωνούν και γίνεται η απόλυση. Κάποιοι από τους τούρκους κινούνται εναντίον τους, αλλά τους σταματάει ένας Τούρκος αξιωματικός που ζητάει απ'τους μουσουλμάνους να μην πειράξουν τους Ελληνες διότι είναι μεγάλη αμαρτία αν χυθεί αίμα σε ιερό χώρο.
Οι Ελληνες τελικά κατάφεραν να διαφύγουν. Ακολούθησε έντονη διαμαρτυρία των Συμμάχων στον Ελευθέριο Βενιζέλο για το συμβάν, ο οποίος με τη σειρά του επέπληξε τους 4 Ελληνες αξιωματικούς.
Την εποχή εκείνη η Βασιλεύουσα βρισκόταν υπό ¨συμμαχική επικυριαρχία΄'. Ο πατήρ Λευτέρης Νουφράκης υπηρετούσε στη Β΄ Ελληνική μεραρχία. οπως εκμυστηρεύτηκε στους συντρόφους του ο κρητικός ιερέας από τις αλώνες Ρεθύμνου "το όνειρό του ήταν να ακουστεί και πάλι ο Λόγος του Θεού στην Αγία Σοφία", Την εποχή εκείνη η Εκκλησιά λειτουργούσε ως τζαμί και οι 4 άλλοι στρατιωτικοί, Φραντζής, Λιαρομάτης, Σταματιόυ και Νικολάου επισήμαναν στον ιερέα πως μιά Χριστιανικη λειτουργία θα προκαλούσε τους Τουρκους.
Μπρος στην επιμονή του παπαΛευτέρη οι τέσσερις άλλαξαν γνώμη. με τη βοήθεια ενός Ρωμιού βαρκάρη κατέβηκαν από το πλοίο που μετέφερε τη μεραρχία τους και βρέθηκαν στην εκκλησία. Στον χώρο που βρισκόταν η Αγιά Τράπεζα ο παπα Λευτέρης τοποθέτησε ένα μικρό τραπεζάκι. Βάζει το πετραχήλι του και αρχίζει τη λειτουργία με ψάλτη τον ταγματάρχη Λιαρομάτη. Χρέη νεωκόρου εκτελεί ο υπολοχαγός Νικολάου.
Η εκκλησία σιγά σιγά γεμίζει από μουσουλμάνους που έχουν έλθει για τη δική τους προσευχή. Οπως εκμυστηρέυτηκαν στη συνέχεια ορισμένοι από τους πρωταγωνιστές, "οι τουρκοι μας έβλεπαν χωρίς να ξέρουν πώς να αντιδράσουν αφού αυτό που συνέβαινε ήταν κάτι περισσότερο απίστευτο για αυτούς".
Οι 4 αξιωματικοί κοινωνούν και γίνεται η απόλυση. Κάποιοι από τους τούρκους κινούνται εναντίον τους, αλλά τους σταματάει ένας Τούρκος αξιωματικός που ζητάει απ'τους μουσουλμάνους να μην πειράξουν τους Ελληνες διότι είναι μεγάλη αμαρτία αν χυθεί αίμα σε ιερό χώρο.
Οι Ελληνες τελικά κατάφεραν να διαφύγουν. Ακολούθησε έντονη διαμαρτυρία των Συμμάχων στον Ελευθέριο Βενιζέλο για το συμβάν, ο οποίος με τη σειρά του επέπληξε τους 4 Ελληνες αξιωματικούς.
Εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ
Ετικέτες Λευτέρης Νουφράκης
Τρίτη, Οκτώβριος 27, 2009
Αγέλες αγελάδων
Χθές το πρωί ο Πρόεδρος του Φαρμακευτικού Συλλόγου Αττικής ανέφερε σε συνέντευξη σε πρωινή ραδιοφωνική εκπομπή ότι η ζήτηση του εμβολίου του Πνευμονιόκκοκου (pneumo23 και pneumovax) έχει αυξηθεί κατά 100% φέτος σε συ΄γκριση με την περσυνή ζήτηση.
Τον λόγο τον ξέρουμε.
Οπως και με τα εποχιακά εμβόλια γρίππης που σπέυδουν να εμβολιαστούν σύσσωμες οικογένειες το ίδιο γίνεται και με το εμβόλιο του πνευμονιόκκοκου.
Με μόνη τη διαφορά όμως ότι ενώ στην πρώτη περίπτωση οι φαρμακοποιοί δώσαμε τις παραγγελίες μας νωρίς την Ανοιξη αφού προβλέψαμε τον χαμό που θα γινόταν, δεν μπορούσαμε να κάνουμε το ίδιο με το εμβόλιο του πνευμονιόκκοκου αφού αυτό είναι σταθερό (δεν αλλάζει κάθε χρόνο) γίνεται σε ανθρώπους που έχουν σοβαρό πρόβλημα και ευαισθησία με τους πνέυμονές τους ,και τους παρέχει στα συγκεκριμένα στελέχη, ανοσία πέντε χρόνων.
Χαμός λοιπόν και μ'αυτό!!! πανικός !! Λες και ξαφνικά όλοι απέκτησαν σοβαρό πρόβλημα με το αναπνευστικό τους και το ανοσοποιητικό έγινε σμπαράλια!!
Αλλοι επικαλούνται παλιό βαρύ κρύωμα και κάποια άτυπη πνευμονία που πέρασαν μικροί. Αλλοι επιμένουν και λένε ότι κάθε χειμώνα έχουν ευαισθησία και με το παραμικρό βήχουν και βγάζουν φλέμματα.
Τί να τους λές!! Οτι και να τους λές, ότι περισσότερο ανάγκη θα είχα εγώ ας πούμε -που βρίσκομαι καθημερινά με αρρώστους- να επιδιώξω να το κάνω, παρά αυτοί, τι να τους λές ότι απλά το να αποφέυγουν κλειστούς χώρους, να τρέφονται σωστά και να εφαρμόζουν τους τυπικούς κανόνες υγιεινής κλπ κλπ , τίποτα!!!! ΤΙΠΟΤΑ>
- Ναι αλλά θα με έχεις υπ'όψιν σου όταν έλθει το εμβόλιο? Η απάντησή τους, λές και μιλάς σε τοίχο!!
- Δεν ειναι δυνατόν να κρατάω λίστες για ένα εμβόλιο που μου έρχεται στην ποσότητα του ΕΝΟΣ όποτε και αν γίνει εισαγωγή και όταν καθημερινά το ίδιο μου λένε άλλοι δέκα, τους ανταπαντάς.
- Το καταλαβαίνω, αλλά .... ξέρεις εγώ δεν πάω άλλου΄,εμένα θα με έχεις υπ'όψιν σου.
Και αυτό το γαιτανάκι συνεχίζεται μέχρι που λές "Εντάξει θα σε έχω υπ'όψιν σου, στο κάτω κάτω κάθε μέρα σε βλέπω αλλά ΔΕΝ γράφω λίστες" ,και κάπου εκέι τελειώνει η συζήτηση, μέχρι να αρχίσει η επόμενη.
Αυτός ο "πόλεμος" διαδραματίζεται καθημερινά και μετά το καλοκαίρι στα φαρμακεία απανταχού της χώρας, σαν αποτέλεσμα της " (αν)ωριμότητας" του Ελληνα που θα οδηγηθεί μαζικά χωρίς αυτοάμυνες ελεύθερης βούλησης, σε εμβολιασμούς κατά της ΘΑΝΑΤΗΦΟΡΟΥ γρίππης H1N1. Οταν "αποφασιστεί
Αγέλες κοπαδιών αγελάδων στη σειρά!!!
Τον λόγο τον ξέρουμε.
Οπως και με τα εποχιακά εμβόλια γρίππης που σπέυδουν να εμβολιαστούν σύσσωμες οικογένειες το ίδιο γίνεται και με το εμβόλιο του πνευμονιόκκοκου.
Με μόνη τη διαφορά όμως ότι ενώ στην πρώτη περίπτωση οι φαρμακοποιοί δώσαμε τις παραγγελίες μας νωρίς την Ανοιξη αφού προβλέψαμε τον χαμό που θα γινόταν, δεν μπορούσαμε να κάνουμε το ίδιο με το εμβόλιο του πνευμονιόκκοκου αφού αυτό είναι σταθερό (δεν αλλάζει κάθε χρόνο) γίνεται σε ανθρώπους που έχουν σοβαρό πρόβλημα και ευαισθησία με τους πνέυμονές τους ,και τους παρέχει στα συγκεκριμένα στελέχη, ανοσία πέντε χρόνων.
Χαμός λοιπόν και μ'αυτό!!! πανικός !! Λες και ξαφνικά όλοι απέκτησαν σοβαρό πρόβλημα με το αναπνευστικό τους και το ανοσοποιητικό έγινε σμπαράλια!!
Αλλοι επικαλούνται παλιό βαρύ κρύωμα και κάποια άτυπη πνευμονία που πέρασαν μικροί. Αλλοι επιμένουν και λένε ότι κάθε χειμώνα έχουν ευαισθησία και με το παραμικρό βήχουν και βγάζουν φλέμματα.
Τί να τους λές!! Οτι και να τους λές, ότι περισσότερο ανάγκη θα είχα εγώ ας πούμε -που βρίσκομαι καθημερινά με αρρώστους- να επιδιώξω να το κάνω, παρά αυτοί, τι να τους λές ότι απλά το να αποφέυγουν κλειστούς χώρους, να τρέφονται σωστά και να εφαρμόζουν τους τυπικούς κανόνες υγιεινής κλπ κλπ , τίποτα!!!! ΤΙΠΟΤΑ>
- Ναι αλλά θα με έχεις υπ'όψιν σου όταν έλθει το εμβόλιο? Η απάντησή τους, λές και μιλάς σε τοίχο!!
- Δεν ειναι δυνατόν να κρατάω λίστες για ένα εμβόλιο που μου έρχεται στην ποσότητα του ΕΝΟΣ όποτε και αν γίνει εισαγωγή και όταν καθημερινά το ίδιο μου λένε άλλοι δέκα, τους ανταπαντάς.
- Το καταλαβαίνω, αλλά .... ξέρεις εγώ δεν πάω άλλου΄,εμένα θα με έχεις υπ'όψιν σου.
Και αυτό το γαιτανάκι συνεχίζεται μέχρι που λές "Εντάξει θα σε έχω υπ'όψιν σου, στο κάτω κάτω κάθε μέρα σε βλέπω αλλά ΔΕΝ γράφω λίστες" ,και κάπου εκέι τελειώνει η συζήτηση, μέχρι να αρχίσει η επόμενη.
Αυτός ο "πόλεμος" διαδραματίζεται καθημερινά και μετά το καλοκαίρι στα φαρμακεία απανταχού της χώρας, σαν αποτέλεσμα της " (αν)ωριμότητας" του Ελληνα που θα οδηγηθεί μαζικά χωρίς αυτοάμυνες ελεύθερης βούλησης, σε εμβολιασμούς κατά της ΘΑΝΑΤΗΦΟΡΟΥ γρίππης H1N1. Οταν "αποφασιστεί
Αγέλες κοπαδιών αγελάδων στη σειρά!!!
Ετικέτες Εμβόλιο Πνευμονιόκκοκου
Παρασκευή, Οκτώβριος 23, 2009
Καβοντορίτικος χορός
Ενα από τα καλύτερα βιολιά που έχει βγάλει η σύγχρονη δημοτική μας παράδοση και συνεχιστής των μουσικών ταλέντων που βγάζει η Εύβοια. (Να αναφέρω, τον Αραπάκη την Σ.Μπέλλου, τον Γρ. Μπιθικώτση και άλλους που δεν μπορώ να θυμηθώ). Ο Γιώργος Κόρος με το ιδιόμορφο αυτοδίδακτο παίξιμό του έχει δημιουργήσει τη δική του σχολή και με κάνει υπερήφανο που είμαι Ευβοιώτης και μάλιστα Αρβανίτης κοντά στην περιοχή του Καβοντόρου στην Νότια Εύβοια. Εδώ μιά σύντομη επίδειξη (όχι η καλύτερη κατά τη γνώμη μου) του περίφημου παλιόυ παραδοσιακού χορού, του ΚΑΒΟΝΤΟΡΙΤΙΚΟΥ. Ο χορός είναι βαρύς και δωρικός. Κανονικά ξεκινάει με αργό τέμπο συρτού. Τα βήματα είναι αργά και κοφτά αλλά η ιδιαιτερότητά του είναι ότι οι χορευτές σε κύκλο σταυρώνουν τα χέρια μπροστά (σταυρωτός χορός) με το δεξί πιάνουν το αριστερο του διπλανόυ τους κλπ., ενώ στο ξεκίνημα και μέχρι το πρώτο κουπλέ προχωρούν πρός πίσω.
Ισως αυτό είναι συμβολικό και θέλει να φανερώσει ότι ενάντια στην σκληρότητα του τόπου του Καβο ντόρο οι άνθρωπιοι είναι σφιχτά δεμένοι και δίπλα δίπλα, κόντρα στις αντιξοότητες.
Εδώ ο ήχος του βιολιού του Γιώργου Κόρου
και εδώ κάποιες άλλες εναλλακτικές εκδοχές
Ενα από τα καλύτερα βιολιά που έχει βγάλει η σύγχρονη δημοτική μας παράδοση και συνεχιστής των μουσικών ταλέντων που βγάζει η Εύβοια. (Να αναφέρω, τον Αραπάκη την Σ.Μπέλλου, τον Γρ. Μπιθικώτση και άλλους που δεν μπορώ να θυμηθώ). Ο Γιώργος Κόρος με το ιδιόμορφο αυτοδίδακτο παίξιμό του έχει δημιουργήσει τη δική του σχολή και με κάνει υπερήφανο που είμαι Ευβοιώτης και μάλιστα Αρβανίτης κοντά στην περιοχή του Καβοντόρου στην Νότια Εύβοια. Εδώ μιά σύντομη επίδειξη (όχι η καλύτερη κατά τη γνώμη μου) του περίφημου παλιόυ παραδοσιακού χορού, του ΚΑΒΟΝΤΟΡΙΤΙΚΟΥ. Ο χορός είναι βαρύς και δωρικός. Κανονικά ξεκινάει με αργό τέμπο συρτού. Τα βήματα είναι αργά και κοφτά αλλά η ιδιαιτερότητά του είναι ότι οι χορευτές σε κύκλο σταυρώνουν τα χέρια μπροστά (σταυρωτός χορός) με το δεξί πιάνουν το αριστερο του διπλανόυ τους κλπ., ενώ στο ξεκίνημα και μέχρι το πρώτο κουπλέ προχωρούν πρός πίσω.
Ισως αυτό είναι συμβολικό και θέλει να φανερώσει ότι ενάντια στην σκληρότητα του τόπου του Καβο ντόρο οι άνθρωπιοι είναι σφιχτά δεμένοι και δίπλα δίπλα, κόντρα στις αντιξοότητες.
Ισως αυτό είναι συμβολικό και θέλει να φανερώσει ότι ενάντια στην σκληρότητα του τόπου του Καβο ντόρο οι άνθρωπιοι είναι σφιχτά δεμένοι και δίπλα δίπλα, κόντρα στις αντιξοότητες.
Εδώ ο ήχος του βιολιού του Γιώργου Κόρου
και εδώ κάποιες άλλες εναλλακτικές εκδοχές
Ετικέτες Γιώργος Κόρος, Καβοντορίτικος χορός, μουσική
Πέμπτη, Οκτώβριος 15, 2009
Οι άνθρωποι με τα άσπρα μπαστουνάκια
Ζουν ανάμεσά μας. Εύκολα τους διακρίνεις από το άσπρο μπαστουνάκι τους.
Σήμερα λέει είναι η μέρα τους, Η μέρα των τυφλών και των ατόμων με μειωμένη όραση γενικότερα. Οπως έχω ξαναγράψει δεν θα έπρεπε να υπάρχουν μέρες μία φορά το χρόνο αλλά μέρες που να μας θυμίζουν τί πρέπει να κάνουμε ,και τί δεν πρέπει να ξεχνάμε τον υπόλοιπο χρόνο, ειδικά σε μία χώρα σαν την δική μας με μηδενικές υποδομές.
Και αν τα άτομα με κινητικές δυσκολίες έχουν το πρόβλημα των ραμπών και των αδιάβατων πεζοδρομίων να αντιμετωπίσουν ,τότε τί έχουν να πούν οι συνάνθρωποί μας με την μειωμένη όραση που σκοντάφτουν εδώ και εκεί σε πλείστα εμπόδια....
Η μέρες τους για όλους αυτούς πρέπει να είναι και οι 365 του χρόνου.
Δεν χρειάζεται οίκτος. μόνο ζέση και κατανόηση.
Προσφέρετε με προθυμία και χαμόγελο προς όλα τα εμποδιζόμενα άτομα την βοήθειά σας απλά ρωτώντας τα ακριβώς τί πρέπει να κάμετε, χωρίς περιτές κουβέντες και ερωτήσειςς που θα τα φέρουν σε δύσκολη θέση.
Σήμερα λέει είναι η μέρα τους, Η μέρα των τυφλών και των ατόμων με μειωμένη όραση γενικότερα. Οπως έχω ξαναγράψει δεν θα έπρεπε να υπάρχουν μέρες μία φορά το χρόνο αλλά μέρες που να μας θυμίζουν τί πρέπει να κάνουμε ,και τί δεν πρέπει να ξεχνάμε τον υπόλοιπο χρόνο, ειδικά σε μία χώρα σαν την δική μας με μηδενικές υποδομές.
Και αν τα άτομα με κινητικές δυσκολίες έχουν το πρόβλημα των ραμπών και των αδιάβατων πεζοδρομίων να αντιμετωπίσουν ,τότε τί έχουν να πούν οι συνάνθρωποί μας με την μειωμένη όραση που σκοντάφτουν εδώ και εκεί σε πλείστα εμπόδια....
Η μέρες τους για όλους αυτούς πρέπει να είναι και οι 365 του χρόνου.
Δεν χρειάζεται οίκτος. μόνο ζέση και κατανόηση.
Προσφέρετε με προθυμία και χαμόγελο προς όλα τα εμποδιζόμενα άτομα την βοήθειά σας απλά ρωτώντας τα ακριβώς τί πρέπει να κάμετε, χωρίς περιτές κουβέντες και ερωτήσειςς που θα τα φέρουν σε δύσκολη θέση.
Ετικέτες disability, αναπηρία
Σάββατο, Οκτώβριος 10, 2009
Ετσι δεν είναι? Η κάπως έτσι?
Η ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΜΟΥ είναι μια πολύ αγαπημένη οικογένεια. Είναι ο αγαπημένος μου μπαμπάς, η αγαπημένη μου μαμά, ο αγαπημένος μου αδελφός και στον κάτω όροφο η αγαπημένη μου γιαγιά και ο αγαπημένος μου παππούς.
Τον αγαπημένο μου μπαμπά δεν τον βλέπω ποτέ, γιατί φεύγει το πρωί για τη δουλειά και γυρίζει τα μεσάνυχτα. Δηλαδή κανονικά γυρίζει στις 7.00 μ.μ., αλλά κάνει και πέντε ώρες γύρω γύρω το τετράγωνο μέχρι να βρει να παρκάρει. Κι όταν έρχεται δεν είναι και πολύ χαρούμενος και καθόλου δεν μοιάζει με τους μπαμπάδες των διαφημίσεων που μπαίνουν μέσα με δωράκια και σοκολάτες και τα παιδιά πηδάνε στην αγκαλιά του κι αυτός γελάει και τα στριφογυρίζει ψηλά. Εμάς λέει: «Άι σιχτίρι, το κωλοκράτος μου μέσα» και βροντάει τα κλειδιά στο συρτάρι.Την αγαπημένη μου μαμά δεν τη βλέπω επίσης, γιατί κι αυτή δουλεύει αλλά έρχεται σπίτι με το λεωφορείο. Και μετά πλένει, σιδερώνει, σφουγγαρίζει, μαγειρεύει και βρίζει τον μπαμπά που δεν πήρε τυρί τριμμένο από το σούπερ μάρκετ. Και δεν μοιάζει καθόλου με τις μαμάδες των διαφημίσεων, γιατί δεν μαγειρεύει βαμμένη ούτε με ψηλοτάκουνα. Κι όταν λερώσουμε το μπλουζάκι με σοκολάτες δεν γελάει χαρούμενη που έχει το σωστό απορρυπαντικό, αλλά μας λέει: «Ε, βέβαια. Άμα έχετε τη δουλάρα.
Άντε βγάλ´ το, τελείωνε, ΤΕΛΕΙΩΝΕ λέμε, την τύχη μου που στραβώθηκα και τον παντρεύτηκα».
Τον αγαπημένο μου αδελφό δεν τον βλέπω ποτέ, γιατί λείπουμε κι οι δυο στο σχολείο και μετά εκείνος πηγαίνει φροντιστήριο και μετά κλείνεται στο δωμάτιό του και μετά ανοίγει το κομπιούτερ του και μετά ψάχνει γυμνές κυρίες και μετά τις βρίσκει και μετά χαίρεται. Ο μπαμπάς μου, η μαμά μου, ο αδελφός μου κι εγώ είμαστε μια πολύ αγαπημένη οικογένεια και κάθε Κυριακή μεσημέρι κάνουμε ένα πολύ αγαπημένο οικογενειακό τραπέζι κι εκεί έχουμε όλο τον χρόνο να τσακωθούμε μεταξύ μας. Ο μπαμπάς μαλώνει τον αδελφό μου που δεν διαβάζει αρκετά και μετά μαλώνει εμένα που δεν τα τρώω τα παντζάρια. Και μετά η μαμά μαλώνει τον μπαμπά μου γιατί μας μαλώνει, γιατί είναι «αντιπαιδαγωγικό» λέει. Και μετά η μαμά μου μαλώνει τον αδελφό μου που πετάει τα μποξεράκια του στη μοκέτα κι έχει και τη μέση της και μετά μαλώνει εμένα που θέλω να μου πάρουνε κινητό.
Και μου λέει: «Έκανε κι η μύγα κώλο και ζητάει κινητό». Κι εγώ της λέω: «Η Ευαγγελία γιατί έχει κινητό που είναι και 27 μέρες μικρότερη;». Κι η μαμά μου μού λέει: «Δεν με νοιάζει τι κάνει η Ευαγγελία, εμένα με νοιάζει τι κάνει το δικό μου το παιδί». Και φωνάζει και ο μπαμπάς τής λέει: «Τώρα που ουρλιάζεις εσύ, δεν είναι αντιπαιδαγωγικό;» Κι η μαμά τού λέει: «Δεν ουρλιάζω, συζήτηση κάνουμε». Κι ο μπαμπάς μου της λέει: «Ναι, έχεις δίκιο. Μπορεί στο ισόγειο να μη σε άκουσαν». Κι η μαμά του λέει: «Έχε χάρη που είναι τα παιδιά, αλλιώς θα σου ´λεγα τώρα». Και δεν του λέει.
ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΚΑΝΕΝΑΣ δεν μιλάει για πολλή ώρα. Κι ακούγονται μόνο τα πιρούνια, τα μαχαίρια κι ο αδελφός μου που κάνει κλάπα κλούπα με τη γλώσσα του. Κι η μαμά τού λέει: «Δεν μπορείς να φας σαν άνθρωπος;» Κι ο αδελφός μου της λέει: «Σαν άνθρωπος τρώω». Κι η μαμά μου του λέει:
«Θα σε καλέσουνε σε κάνα σπίτι, ρεζίλι θα γίνουμε». Κι ο μπαμπάς μου της λέει: «Μπορείς να σταματήσεις μία στιγμή, ΜΙΑ, Μ-Ι-Α, αυτό το μπουρ μπουρ μπουρ, μες στ´ αυτί μου. Έλεος δηλαδή, ΕΛΕΟΣ, Ε-Λ-Ε-Ο-Σ!». Κι η μαμά μου λέει: «Δεν φτάνει που έχω γίνει χίλια κομμάτια να σας υπηρετώ όλους εδώ μέσα, μια καλή κουβέντα να ακούσω, ΜΙΑ, Μ-Ι-Α». Κι ο μπαμπάς μου της λέει: «Έριξες πολύ αλάτι, λύσσα το ´κανες». Κι η μαμά τού λέει: «Ορίστε, εκεί που μας χρωστάγανε, μας πήραν και το βόδι». Κι εγώ ρωτάω: «Πότε είχαμε βόδι και μας το πήρανε;». Κι ο αδελφός μου μού λέει: «Είσαι μαλακισμένο». Κι εγώ βάζω τα κλάματα και λέω: «Με λέει μαλακισμένο». Κι ο μπαμπάς μου του λέει: «Μη λες την αδελφή σου μαλακισμένο». Κι ο αδελφός μου λέει: «Αφού είναι;» Κι η μαμά μου λέει: «Και δεν θέλω να ακούω τέτοιες λέξεις εδώ μέσα». Κι ο αδελφός μου της λέει: «Όταν τις λέει ο μπαμπάς είναι καλά;». Κι η μαμά μου λέει στον μπαμπά μου: «Ορίστε, είδες το παράδειγμα που δίνεις στα ίδια σου τα παιδιά». Κι ο μπαμπάς μου λέει: «Μια μπουκιά δεν μπορούμε να φαρμακώσουμε σ´ αυτό το σπίτι, ΜΙΑ, Μ-Ι-Α». Κι η μαμά μου του λέει: «Τι μπουκιά, εσύ δεν είπες είναι λύσσα; Κι άμα δεν σ´ αρέσει, να πας να σου μαγειρεύει η Βιβή». Κι εγώ λέω: «Ποια είναι η Βιβή». Κι η μαμά λέει: «Ποια είναι η Βιβή, Μανώλη; Πες στο παιδί σου, στο σπλάχνο σου, στην κόρη σου ποια είναι η Βιβή, Μανώλη». Κι ο πατέρας μου λέει: «Η κυρία Βιβή είναι μια εξαίρετη συνάδελφος κι η μάνα σας είναι μια τρελή γυναίκα». Κι η μαμά λέει:
«Γι´ αυτό γυρίζουμε μεσάνυχτα, Μανώλη; Επειδή η Βιβή είναι μια εξαίρετη συνάδελφος, Μανώλη;». Κι ο μπαμπάς λέει: «Γυρίζουμε μεσάνυχτα, διότι τα μεσάνυχτα βρίσκουμε να παρκάρουμε. Άντε να δούμε πού θα φτάσει ο πληθωρισμός πια». Κι η μαμά μου του λέει: «Έχε χάρη που είναι τα παιδιά, αλλιώς σου ´λεγα εγώ». Κι ο μπαμπάς της λέει: «Τι θα μου ´λεγες εσύ;».. Κι η μαμά του λέει: «Το δισάκι μου στον ώμο, για τον δρόμο, για τον δρόμο, αυτό θα σου ´λεγα εγώ». Κι εγώ λέω: «Έγιν´ η βροχή χαλάζι, δεν με νοιάζει, δεν με νοιάζειειειειει». Κι ο μπαμπάς κι η μαμά μού λένε: «ΣΤΑΜΑΤΑ!!!» και σταματάω.
ΚΑΙ ΠΕΦΤΕΙ ΠΑΛΙ μια σιωπή, ντράγκα ντούγκα τα πιρούνια. Κι ο αδελφός μου λέει: «Έφαγα, πάω μέσα». Κι ο μπαμπάς μου του λέει: «Δεν έχει να πας πουθενά. Τώρα τρώμε όλοι μαζί σαν οικογένεια». Κι η μαμά μου του λέει: «Έχει δίκιο ο πατέρας σου, να κάτσεις εκεί που κάθεσαι».
Και καθόμαστε όλοι εκεί που καθόμαστε.
Ελενα Ακρίτα
Νέα του Σαββατοκύριακου
Νέα του Σαββατοκύριακου
Ετικέτες Ελενα Ακρίτα, Σημερινή οικογένεια
